Chapter 46A

1841 Words

His POV Nanatili pa din siyang nakatingin sa artistang lalaking iyon na para ba talagang wala ako sa harapan niya. “Kailangan ko din bang maging artista para lang mapansin mo ako?” tanong ko sa kaniya. Napatingin naman siya sa akin habang umiinom ng mainit na kape. “Ano ka ba minsan lang ito eh,” sambit niya. Napairap na lang ako dahil sa sinabi niya. Minsan din talaga ang hirap makipagtuos sa taong hindi mo naman din kayang harapin kasi wala din naman siyang alam sa nangyayari. “Grabe ang dreamy niya talaga, swerte ng magiging asawa nito.” Napairap na lang ako sabay napailing-iling. “Swerte din naman ang magiging asawa ko kasi ang ganda ng lahi na mabibigay ko sa kaniya.” “Siya den merong ganong features. Grabe o itabi mo lang ito sa mga Korean actors kayang kumagat ng visuals

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD