Winter’s POV
Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman na mga oras na `yon. Habang pumapatak ang bawat segundo nang paglapit niya sa aking puwesto kasabay ng pagbalik lahat ng alaala ko sa nakaraan.
I stared at him blankly, and so he did the same. Huminto siya nang isang metro na lang ang kaniyang layo sa akin. Bakit nga ba ngayon ko lang naalala na siya pala ang taong iyon?
The one who saved my life; if it weren’t because of him, I’d probably be gone by now.
“You’re making me insane with your stare.” Naputol ang pag-iisip ko nang bigla siyang nagsalita. He tilted his head and stared back at me; kaagad akong umiwas ng tingin.
“What are you doing here?” tanong ko nang hindi pumapaling ang paningin sa kaniya.
I wonder if he still remember that day, or maybe he remembered but
