Sinalubong ako ng malawak na ngiti ni Miura pagpasok ko ng restaurant. Itinaas pa nito ang kanyang isang kamay upang kunin ang aking atensyon kahit na nakita ko naman na siya. Malalaki ang hakbang na naglakad ako patungo sa kanya. Hindi pa rin mawala sa aking isipan ang hitsura ni Vins kanina nang talikuran ko ito. Muli pa akong napahagikhik nang mahina, pilit na kinakagat ang aking labi upang pigilan ang napipinto kong pagtawa nang malakas. Baka isipin ng mga makakakita sa akin na nababaliw na ako. Hindi pa rin ako maka-move on na nagawa ko ang bagay na iyon sa kanya kanina nang walang kahirap-hirap. Paniguradong malalagot ako mamaya sa kanya pag-uwi niya, bagay na alam ko sa aking sarili na ready naman ako anuman ang gawin niya sa akin bilang aking parusa sa pagbuhay ng kanyang alaga. At
