What Are We
544 Words
Ana Marie POV
It's 3 o'clock in the afternoon, I'm still in Mondragon mansion with their family. We had a sumptuous meal indeed, and knowing tita Via she only want the best for whatever occasion there is. I felt like I already belonged to their family. Maging Ang mga pinsan nila Dave ay magiliw sa akin. Hindi Rin nawawala Ang tuksuhan lalo na kapag tinatawag ako ni Dave sa endearment nya sa akin. Hindi Naman nila alam na normal lang yun sa kanya but I don't care, Hindi ko Rin Naman sila kino-correct sa Kung ano man Ang iniisip nila. Neither Dave does it.
Syempre kapag ganitong okasyon ay Hindi nawawala Ang alak, Kaya Naman itong si Dave ay Hindi ko namalayan na nakarami na pala ng Inom. Dahil ayokong abutin ng Gabi sa daan Kaya nagpaalam na ako Kay tita Via para makauwi. It's already 4PM, maaga pa naman pero gusto ko ng umuwi. Gusto pa ako ipahatid ni tita Via sa family driver nila pero tumanggi ako...
"I'll just book a cab tita, don't worry po it's fine with me"
"no hija! I have to make sure na makakauwi ka ng buo, pero lasing na si Dave Kaya ipapahatid na lang kita sa driver"
"Leave it to me mom, ako na lang maghahatid Kay Ana, anyway magkikita kami ni Jake mamaya so i have to go also." - Gabriel
"much better son! para Hindi ako mag worry"
Ayoko Sana ng idea na si Gabriel Ang maghatid sa akin pauwi dahil naiilang ako sa presensya nya. Pero para Hindi na humaba Ang usapan ay pumayag na lang din ako.
Hindi ko kasi maarok Kung anong ibig sabihin ng mga titig ni Gabriel sa akin. Katulad na lang kanina habang tinutukso kami ni Dave ng mga pinsan nila ay nakikita ko Ang pag iling nya, I also caught him smirk sometimes lalo na kapag tinatawag ako ni Dave ng "my loves". Nahuhuli ko din sya na madalas nakatingin sa akin kahit di nya ako nilalapitan, at tuwing nagtatama Ang aming mga mata ay tila ba may damdamin syang nais ipaabot. Hindi ko talaga sya maintindihan.
After namin magpaalam Kay tita Via at sa mga taong nandun ay iginiya ako ni Gabriel sa sasakyan nya at ipinagbukas ako nito ng pinto. Pagpasok nya sa drivers seat ay tinitigan nya ako Habang nakaplaster sa labi Ang makahulugang ngiti. Dumukwang sya sa akin upang ikabit Ang seatbelt pero sobrang lapit ng mukha nya sa mukha ko. Huminto sya saglit pagkatapos mailapat Ang seatbelt sa akin at bumaba Ang tingin nya mula sa aking mata patungo sa mga labi Kong Hindi ko namalayan ay nakaawang ng bahagya.
Habang palabas ng subdivision ay tahimik lang kami habang panaka - naka Naman Ang tingin na ipinupukol nya sa akin. Tensyonado ako sa paraan ng pagtitig ni Gabriel sa akin kanina. Makalipas Ang sandaling katahimikan ay si Gabriel na Ang nagsalita...
"kelan pa kayo ni Gab, ...I mean ni Dave?
Hindi ko sya tiningnan pero sumagot ako...
"it doesn't matter"
"it does" sabi nya...
"why do you have to know"? ,sagot ko
" he's my brother"
" I know" ...
after that he smirked at umiling-iling sya. Ayoko na syang kausapin Kaya pumikit ako at nagpanggap na matutulog Kaya Hindi na nya ako kinausap.
- Writer
