ANO ba ang pakiramdam na maging masaya?
Na maging malungkot?
Ang umiyak?
Patuloy lamang si Beazt sa paglalakad at pabilis ito nang pabilis para puntahan ang nilalang na una niyang nakilala sa mundong ito. Nakakuyom ang kanyang kamao at patuloy pa rin sa paglabas ang luha mula sa kanyang mga mata dahil sa hindi na niya maramdaman ang presensya ng kanyang kaibigan.
"Speed? Wala ka bang ibang kakilala bukod sa akin?" tanong sa kanya noon ni Speed habang sila ay nasa itaas ng isang sanga ng puno sa gubat. Kasalukuyan silang kumakain ng isang hinog na bunga ng isang masarap na prutas doon.
"Wala," mabilis namang sagot ni Beazt na mabilis na inubos ang hawak na prutas.
"Paano kung mawala ako? E de wala ka nang ibang makikilala? Wala kang ibang kakausapin?" muling itinanon
