Chapter Twenty Six
TAHIMIK lang silang pareho ni Rome pagkatapos ng nangyari sa kanila. Yakap-yakap lang niya ang kanyang sarili habang ito naman ay naka upo sa gilid ng kama habang naka yuko. "I'm sorry," anito. "Bakit mo ginawa 'yon?" "I'm just scared of losing you, kitten." "Pero sa mga nangyari ikaw ang nagbibigay ng dahilan para mawalanako sa'yo. Komplikado na ang lahat sa atin, Rome pero mas ginawa mo pang komplikado. Tapos sasabihin mo sa'kin na natatakot kang mawala ako?" Tiningnan siya nito. "Maniwala ka sa hindi, hindi ko talaga alam na may naganap sa amin ni Isabella lalo na ang mabuntis siya dahil wala sa isip ko na gawin iyon. Ikaw lang ang babaeng gusto kong angkinin ng paulit-ulit at buntisin." Marahas siyang napabuntong-hininga. "Paano na ngayon? Gusto mong mag adjust na naman ako? Rome
- Writer
