Mabilis lumipas ang mga araw, mga buwan, at mga taon. Ngayon ay may bibong chikiting na akong karay-karay sa lakaran naming magkakaibigan. Mag-aapat na taon na rin ang anak ko. Halos mag-kaedad lang sila ni Zoie, ang anak ni Angie. Kaya kapag may lakad kami, isinasama rin namin ang mga anak namin. Pero madalas na hindi ko isinasama ang anak ko. Kasi naman aliw na aliw rin ang ate ko sa kanya. Kaya naman madalas niya itong hiramin sa akin, at isama sa mga lakad nilang mag-anak.
“Sis, baka naman matunaw iyang anak mo. Grabe ka makatitig sa kaniya ha,” sita sa akin ng ate ko.
Katutulog lang ng anak ko, at kasalukuyan kaming nasa kwarto. Naging hobby ko na ang pagtitig sa mukha ng anak ko, lalo na kapag natutulog na ito. Kamukhang-kamukha kasi niya ang ama nito. Sa loob ng mahabang panahong
