My Husband's Woman

Leo's POV Napapikit ako sa hanging tumatama sa aking mukha. Ang malamig na simoy ng hangin ay di pamilyar sa akin ngunit nasanay na ako sa ilang taon kong pagtira rito. "Leo?" Napatingin ako sa babaeng tumawag sa akin. Agad akong napangiti nang makita si Sofia. Ngunit agad ring nawala iyon nang may pumasok sa isipan ko na isang babae na tumatawag sa pangalan ko ngunit sa malamig na tono. "Anong ginagawa mo rito?" "Tumitingin lang ako sa mga bangka. Dapat nandoon rin ako para mangisda." "Leo, kaylangan mong magpahinga rin, noh? Ayokong nagkakasakit ka." May pag aalala sa tono niya. "Pasensya naman." Mahina akong tumawa at hinalikan ang pisngi niya. Nakita ko naman ang pamumula niya. Natawa nalang ako at binalik ang tingin sa dagat. "Gusto ko lang naman makatulong. Naging malaking sagabal ako sa iyo noong na aksidente ako at pangingisda lang naman ang kaya kong gawin para makatulong sayo." Tiningnan ko siya. "Salamat, Sof. Hindi ako nagkamali na ikaw ang minahal ko." Limang taon na ang nakakalipas nang nawala ang memorya ko. Nangingisda daw ako noon at nalunod. Maraming pumasok na tubig sa utak ko at nagdulot iyon nang pagkawala ng memorya ko. Nagising ako at si Sofia agad ang nakita ko. Nagpakilala siyang bilang kasintahan ko at sa limang taon napatunayan ko naman na siya ang babaeng minahal ko bago ako nawalan ng alaala. Mabait si Sofi, maunawain, magalang, mahinhin, maasikaso, maganda pa. Ano pa bang hahanapin ko? Jackpot na ako sa kanya! Siya na ang babaeng papakasalan ko! "Get away from here!" Galit na sigaw ng isang babae. Nagulat ako nang may sumigaw ngunit hindi iyon galing sa paligid dahil galing iyon sa utak ko. Parang dinala ako ng utak ko sa isang kwarto at agad na bumalik rito. "Ayos ka lang? Sumakit ba ang ulo mo?" Naramdaman ko ang paghawak ni Sofi sa noo ko kaya tumingin ako sa kanya. She's not that woman. I never heard Sofi scream like that. Hindi ko pa sinasabi kay Sofi pero minsan may nakikita akong babae ngunit di ko makita-kita ang mukha. Maybe an illusion or she's maybe a part of my memories. "I'm fine." Hinawakan ko ang kamay niya na nasa mukha ko. "I love you." "Mahal rin kita." She smiled. Maglahawak ang aming kamay habang pabalik kami sa bahay. Mahirap na kapag nagtagal kaming wala sa bahay. Napatigil naman ako sa paglalakad nang tumigil si Sofi. Narinig ko rin ang pagsinghap niya kaya napatingin ako sa kanya. Kumunot ang noo ko nang makitang gulat siya at natatakot. Tiningnan ko kung saan siya nakatingin. Sa isang lalaki na nasa tabi ng bahay namin. Nakatuxedo siya at pormang porma. Halatang importanteng tao. "Who's that?" "Leo, halika. Umalis tayo-" "Si Rohan-" "Nandoon siya kina Delia. Umalis muna-" natigil ang paghila niya nang makita ang lalaking papalapit sa amin. "Leo... halika na." pagmamakaawa ni Sofi ngunit di naalis ang tingin ko sa lalaking papalapit. It's an image again. The image of that man with a child walking beside him while holding his hand. Bumalik na naman sa dati ang lahat nang makalapit ang lalaki. "Leo?" "Uh..." Tumingin ang lalaki kay Sofi at nagtaas ng kilay. Agad kong tinago si Sofi sa likuran ko dahil ramdam ko ang takot niya sa lalaking ito. Sino ba talaga ang lalaking ito? "Pumayat ka." kaswal na saad niya. "Uh... uhm." Nalilito ako. Nagkita na kami noon, alam ko ngunit di ko maalala. Napatingin siya sa magkahawak na kamay namin. Napahigpit ang hawak ko sa kamay ni Sofi nang maramdaman ang galit ng lalaki. "Sino ka ba?" Matapang kong tanong. He's a threat. I don't know why I know that. "I'm Sariel." Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. Nagtaka siya sa sinabi ko. "I am Sariel Zambroso." Zambroso? Familiar. But can't remember. Napa-oh naman siya na parang may napagtanto. Ngumisi siya habang nakatingin kay Sofi na nasa likuran ko. Kalaunan ay tumawa siya. Naglakad siya kaliwa't kanan habang tumatawa. Huminto siya at nang tumingin siya sa amin at di nawala ang pagkaaliw niya sa nangyayari. I don't know this guy! and I don't like him either. "I am Sariel Zambroso. The CEO of Zambroso's Hotel and Resort." Binigyan niya ako ng calling card. Now, I remembered. The Zambroso Family. They are one of the most richest family in the country. All of the Zambroso sibling holds a big company and businesses. And this guy is one of the three siblings. Sariel Zambroso. I heard of him before he's a bachelor with cold personality but seeing him like this pisses me off. How did we met this rich guy? Hindi siya basta-basta. Isa siya sa pinakamayaman at pinakaimportanteng tao sa bansa. Nasa bahay siya namin ngayon, hindi ko naiintindihan kung bakit siya nandito. Anong kaylangan niya sa amin? "Leo, do I know who am I?" Nagulat ako sa tanong niya. Seryuso na siya ngayon at parang gusto niya talagang sagutin ko ang tanong niya. "Nakita na kita noon... sa TV-" "Leo." pinigilan ako ni Sofi ngunit natahimik siya ng pinukulan siya ng masamang tingin ni Sariel. "Iyon lang ba?" Tanong ni Sariel. Tumango naman ako. Bumuntong hininga siya at may kinuhang folder sa likuran ng tuxedo niya. "Do you know who you are?" "I am Leo Dela Cruz-" "No." Putol niya. "You are Leo Gabriel Verzosa." Binigay niya sa akin ang folder. Binasa ko naman ang laman noon. Ang pinakauna ay birth certificate. It's Leo Gabriel Verzosa. "This isn't me." "5 years ago na-aksidente ka. A car accident to be exact." Nilipat niya ang papel at bumungad sa amkin ang picture ng car accident. "Akala ng lahat nasunog ka kasama ang kotse ngunit wala kaming nakitang kahit anong nagpapatunay doon." "Hindi." Tanggi ko sabay iling. "Nalunod at napasukan-" natigil ako nang magsalita siya. "You're married to my sister." Natigilan ako at nabitawan ang folder. "You have two children. Kie and Kian. I am your brother in law and whatever this woman said to you. It was all a lie. I won't force you to remember it but please consider what I told you. Read what's in the folder and decide if you'll come with me and met your family or you'll stay here with her."