****
Pagkatapos nang masaya nilang pagsasalu-salo sa hapunan ay muli silang bumalik sa sala. Kitang-kita sa mga mata ni Janice ang saya gayundin si Luigi na halatang hindi pinapakita ang totoong nararamdaman, siguro kung wala lang silang espesyal na koneksiyon ng asawa niya ay hindi niya iyon makikita at mararamdaman.
“Ang sarap ng pagkain, kapag inaraw-araw kong makikain dito tiyak na mananaba ako,” nakangiting saad ni Janice.
“Okay lang iyan, at least hindi ka magugutom,” nakangiting saad niya.
Hindi naman kumibo si Luigi ngunit nakangiti rin ito.
“Iwan ko muna kayo, magbibihis lang ako,” paalam ni Luigi sa kanila.
Nang maiwan naman silang dalawa ni Janice ay nagulat siya ng bigla siya nitong yakapin.
“H-Hey . . .” usal niya.
“Thank you . . . kung hindi mo iyon ginawa, siguro ha
