Pagkatapos kong magbihis ay nakarinig ako ng katok sa connecting door namin ni Rusca na nanggagaling sa silid niya.
Mukhang tapos na rin siyang mag-ayos kaya ngayon ay gusto na yata ang madaliin.
Inaasahan kong si Rusca ang kumakatok kaya nagulat ako nang si Freiya ang mapagbuksan ko ng pinto.
Malaki ang ngiti nitong nakatingin sa'kin kaya napilitan akong suklian din ito ng medyo awkward na ngiti.
"Napagdesisyunan kong dito na lang tayo kakain sa silid ni Rusca," pahayag nito habang hindi nagbabago iyong nakapaskil na ngiti sa kanyang mukha.
Saglit itong sumilip sa loob ng silid ko kaya bahagya akong tumabi upang hindi ito mahirapan. Wala naman itong sinabi at ngumiti na lang ulit sa'kin.
"Halika na." Hinawakan niya ako sa kamay at hinila papasok sa silid ni Rusca.
Dire-diretso kam
