MALALIM na napabuntonghininga si Amaiah habang tahimik niyang pinagmamasdan ang pintuan ng kanilang kuwarto ni Brant. Umaasa pa rin siya na darating ito at pigilan siya.
Isa pang buntonghininga ang pinakawalan niya. Ilang minuto na lang at aalis na siya pero hindi man lang naisip ni Brant na umuwi kahit na mag-thank you man lang ito sa kaniya dahil---she shook her head.
Nakapangako na siya kagabi pa na hindi na siya aasa pa rito, na kakalimutan na niya ito. Napahawak siya sa kaniyang lumalaki na niyang tiyan at marahan niya iyong hinaplos. Akala niya lalaki ang mga anak niya na may kilalaning ama.
And honestly, she was scared. Natatakot siya kung paano niya palalakihin ang kambal na mag-isa. Paano niya bubuhayin ang mga ito? Ang Nanay Lupe niya? Matatanggap kaya siya nito kung malaman
