Mr. Calisang
“WE’RE having a event, This is a wedding reception. Ang kliyente natin ay isang kilalang tao so you better do a good job all right?’
“Yes Ms.Josefina!”We said union.
Andito kami ngayon sa meeting area kasama ang Chef at ibang staff na tutulong.
Aalis kami mamaya para tumungo sa bahay ng ikakasal at para tanungin sila kung anong mga detalye ang nais nila para sa kasal nila.
Nae-excite ako cause this is my first event so far.
“May something talaga..” Napatingin ako kay Cris.
“Bakit? Ano yun?” Curious na tanong ko. Umaatake talaga minsan ang pagiging chismosa ko.
“Weh? Hindi mo alam?” Nakangising tanong sa akin ni Ria.
“Pano ko malalaman hindi niyo naman sinasabi?”
“Yung Chef na si Ben palagi ka nalang pinagmamasdan naku! Na-inlove na ata sayo.” Nanunuksong kwento ni Cris.
“Wait what!? Chef siya!?”Gulat na tanong ko.
Sa loob ng isang linggo ko dito sa kompanya ngayon ko lang nalaman na Chef siya.
Really? I thought Taga-salin lang siya ng pagkain.
Napasimangot ako nang may naalala nung nakaraang linggo.
Hindi ko alam kung anong problema ng Boss ko at panay ang sulpot pag nagu-usap kami ni Ben.
Nahuhuli ko din ang masama niyang tingin at nakasimangot na mukha tuwing kakain ako sa cafeteria.
Hindi ko tuloy maiwasan na kabahan baka isang araw mapatalsik nalang ako sa trabaho ng walang kaalam alam sa nangyayari.
I once asked the old employer, Tinanong ko kung masungit ba talaga ang Ceo nang kumpanya.
Do you know what did she say?
“No, Sobrang bait ni Mr. Eastaugffe mukha lang siyang suplado pero hindi. Naalala ko nun nung may sakit ako pinauwi niya ako ng bahay at sinabing mag day-off muna ako.”
AKo lang ba o sakin lang talaga masama ang ugali ni Mr.Eastuagffe, Wala naman akong ginawa!
Kaya minsan hinahayaan ko nalang siya na ganon tumingin. Buti nga hindi napapansin ng ibang empleyado.
“Wait, You didn’t know? Seriously Bridget?” Hindi makapaniwalang tumingin si Cris samantalang si Ria tumatawa sa gilid.
“Required ba malaman yun?”Nakangiwi kong tanong.
Umingos silang dalawa.
“Ewan ko sayo, Bridget.”
“I’m out.”Umiiling na sambit ni Ria at tumayo.
Napasapo sa noo si Cris at sinundan si Ria.
I sighed and stood up.
“Sasama ka ba mamaya sa pagpunta sa client.” Napaigtad ako ng biglang sumulpot sa harap ko si Ben.
“Yes, I will come.” Napalingon ako sa gilid ng sumlpot naman si Mr.Eastaugffe.
Really? Anong meron?
Pinagmasdan ko silang dalawa sa harapan ko. Nakasalubong ang kilay at nakasimangot ang mukha ni Mr.Eastaugffe habang si Ben naman hindi maipinta ang mukha.
Parang may kuryente sa pagitan nilang dalawa at any minute sasabog.
“A-hm, I think I should go.” Nahihiyang saad ko sa kanila at umalis sa harap nila.
Umalis na ako baka maistorbo ko pa ang pagtitigan nila.
Sabay sabay kaming bumaba na mga naka-assign sa event na ‘to para pumunta sa bahay ng client. Dinala ko lang ang mga importanteng gamit.
Pinauna ko silang lahat sumakay sa company car pero parang isang maling desisyon ata yun kasi ako ang nawalan ng upuan.
“Bridget, Ikaw nalang umupo dito sa pwesto ko. Magta-taxi nalang ako papunta.” Pagsu-suggest ni Ben sa akin.
“Hindi na. Nakakahiya naman.” Akward na ngumiti ako sa mga kasama namin na tahimik lang kaming pinagmamasdan.
“Pabebe.” Mahinang sambit ni Cris pero rinig naman sa buong sasakyan. Pinandilatan ko siya ng mata pero binigyan lang ako ng ngising aso.
Jusmiyo! Ano bang gagawin ko sayo Cris.
“Dali na, Bridget.” Nakangiting wika ni Ben at tumayo.
Naga-alangan ako kung papasok ba. Akmang papasok ako nang may nagsalita sa likod ko.
“Sasabay siya sa akin kaya mauna na kayo.”
“Mr.Eastaugffe!” Gulat na sabi ng mga kasama ko maging ako.
Gulat na tumingin ako sa kanya pero binigyan niya lang ako ng masungit na tingin.
“Tss.”Wala ng nagawa si Ben kundi umupo sa upuan niya. Bakas ang pagkairita sa kanyang mukha pero nginitian niya pa din ako bago sinara ang pinto.
Huminga ako ng malalim habang pinagmamasdan ang sasakyan na papalayo.
“Balak mo lang ba na tumayo diyan at tumunganga?”Inip na tanong ni Mr.Eastaugffe.
“S-orry.” Saad ko kahit gustong gusto ko na siyang sapakin sa sobrang inis.
Inirapan niya ako at lumakad pasakay sa Sports car na itim na nakaparada.Tahimik lang akong sumunod sa kanya at binuksan ang backseat.
Paupo palang ako ng magsalita ulit ang Supaldong ito.
“Tss. Do I look like your driver?”Salubong ang kilay niya na lumingon sa akin.
“Ha?”Nagtataka kong tanong sa akto niya. He bite his lower lip.
“Stupid. Sit in the Passengger seat.”Malalim na boses na sabi niya. Tumango ako kahit hindi ko maitindihan kung anong connect ng pagupo ko sa backseat.
Sinuot ko ang seatbelt bago pa niya mapuna.
Lahat nalang ng ginagawa ko napupuna niya nakakairita! Akala mo kung sinong mayaman na gwapo! Perfectionist masyado.
Kung punahin niya kaya ang ugali niya tss.
Binuksan niya ang aircon at binuksan ang engine. Tahimik kong kinuha ang booklet sa bag at chineck kung kumpleto ba ang mga itatanong ko.
Mula sa gilid ng mata nakita kong sumulyap siya sa akin at agad binalik ang tingin sa daan.
“How are you?”
“Ha?” Napatunganga ako sa tanong niya.
“Are you deaf or something?” Inis na tanong nya.
“Sorry, Na-shookt lang ako sa sinabi mo.”Aniya ko nang makabawi. For the first time simula nang mag-trabaho ako dito nakita ko siyang mahinang tumawa.
Natulala ako sa gwapo niyang mukha.
“Ang gwapo.”Wala sa sariling sabi ko.
Napalingon siya.
“What?” Nakangising tanong niya. Uminit ang pisngi ko at dumapo ang hiya sa katawan.
“Ha? Sabi ko Asan na po tayo.”Pag iiwas ko sa tanong niya.
“Hmm.. We almost there.”Nakangisi pa din niyang sabi.
Tumahimik nalang ako at tumingin sa bintana. I shouldn’t be comfortable with him..
He’s my boss and i’m just his employee.
Akala ko makakarating kami doon ng walang imikan ng magtanong uli siya.
“Don’t you remember me?”
“Ah? Nagkita na ba tayo before?” Nagtataka kong tanong sa kanya.
As far sa I remember wala akong kakila na kasing gwapo niya kung meron man paniguradong magiging akin rawr!
“Oh.”He looked dissapointed as he looked in the road.
May Dumaang lungkot sa kanyang mga mata. Napalunok ako ng makaramdam ng konsensya sa systema.
Tumingin nalang ako sa bintana dahil hindi ko alam baka kung ano pang magawa ko sa kanya dahil sa guilty na nararamdaman.
Naging tahimik kami hanggang makarating sa bahay ng client.
“Thankyou Mr.Eastaugffe.”Pagpapasalamat ko.
Tahimik lang siyang tumango. Tinitigan ko muna siya bago lumabas ng sasakyan.
Ugh! Bakit ba ako nabo-bother dahil lang sa tanong niya kanina Habang papunta ako sa mga kasama na naga-antay iniisip ko kung na meet ko na ba si Mr.Eastaugffe.
Napakamot nalang ako sa ulo ng wala akong maalala.
“Are you okay?” Ngumiti lang ako kay Ben at tumango bago tumungo sa tabi nila Cris.
“Yabang, Nakasabay si Mr.Eastaugffe sana ol.”Natawa ako sa sinabi ni Cris.
“Tara na nga.” Nauna kaming tatlo sa pagpasok sa loob ng bahay.
“Umupo muna kayo dito, Tatawagin ko lang si Sir.Leandro.”Sambit sa amin ng isang maid at ginaya kami paupo sa sala.
Mahigit walo kaming nandito I mean nine included Mr.Eastaugffe na mukhang wala sa mood simula ng pagka dating dito.
Ang abnormal.. Kung kanina wagas siya makangisi ngayon naman parang may lamay sa itsura niya.
How unfair! Ang gwapo pa din kahit
nakasimangot, He looked familiar.. There is someone that I know he looked like.
Kaso impossible. Napailing ako sa naisip at hindi namalayang nakatitig na pala ako sa kanya na nakataas ang kilay sa akin.
Nahihiyang nagbaba ako ng tingin at tinuon nalang ang mata sa booklet at ballpen na hawak.
“Good Afternoon.” Nag angat kami ng tingin sa isang gwapong lalaki katabi ang girlfriend ata nito dahil nakahawak ang lalaki sa bewang nito.
They look lovely..
Tumayo kaming lahat bilang pag galang.
“My name is Leonardo Calisang and this is my Fiancée, Sophia Cruz.” Ngumiti sa amin ang fiancée niya.
Pinasadahan kami lahat ng kulay abong mata ni Mr.Calisang at napatigil kay Mr.Eastaugffe na bugnot pa din ang mukha. Gumuhit ang ngiti sa mga labi ni Mr.Calisang.
“Euandross! It’s been awhile.” Lumapit siya kay Mr.Eastaugffe at nakipag-bro hug.
“Yeah, It’s been awhile Leo.”Mabilis na palitan ng ngiti ang mukha niya mula sa pagkakabugnot.
Tahimik lang kaming nakamasid sa magkaibigan na mukhang ilang taon bago muli nagkita.
“What are you doing here? If I still remember ang pupunta ngayon ang mga empleyado ng kumpanya mo hindi ang may ari?” Nakangising tanong niya kay Mr.Eastaugffe.
He raised his brows at napahawak sa ibabang labi habang naglalaro ang matang nakatingin kay Mr.Calisang.
Para silang naguusap gamit ang mata. Kumislap ang mata ni Mr.Calisang at humalakhak bago kami pasadahan ng tingin.
Kumunot noo ko ng huminto sa akin ang mata niya at humalakhak na tumingin kay Mr.Eastaugffe.
“Stop it, Leo.”Nakangising sabi niya sa kaibigan.
“Allright.. Haha, Look like nahanap mo na huh?”
“Yeah, Itatali ko nga para hindi makawala.”
“Whatever Euandross.”Nakangiting humarap siya sa amin at bumalik sa tabi ng Girlfriend niya.
Umupo sila ni Ms.Cruz sa couch sa harap namin. Nagsibalikan kami paupo.
“Let’s start shall we?”Nakangiting sabi sa amin. Tumango kami at sinenyasan nila ako.
“Good Afternoon, Mr.Calisang and Ms.Cruz. I am Bridget Clemenza one of the Event planner."
Pagpapakilala ko.
“May nais na ba kayong theme para sa kasal nyo?”Nakangiti kong tanong.
Lumingon si Sir.Leandro kay Ms.Sophia na parang in-uurge siya na magsalita. She smiled shly at us.
“Gusto ko yung romantic ang thema yung tipong pagpasok mo pa lang sa Chruch o sa reception ma-fefeel nila yung pagka-romantic.” Mahinhin na sambit niya.
Grabe ang ganda ng boses. Ang lambing, Ang sarap pakinggan. Siguro pag sinigawan ako nito sa tenga imbes na magalit sasabihan ko siya ng isa pa ganon na ganon yung feelling.
“How about color? Anong gusto niyong kulay?”
“You should ask her. Gusto kong lahat ng gusto niya para sa kasal namin ang masunod.” Aww..
Narinig kong mahinang nag ‘Sana ol’ Sina Ria.
“I want pink and white for the color. Is that okay babe?”Pagta-tanong niya sa Kasintahan
“Yeah, Sure.”
SInulat ko sa booklet ang nais nilang thema at kulay. Sinenyasan ko gamit ang mata sina Ria na sila na ang magtanong sa iba at ako nalang ang magsusulat.
“Kailan po ba ang wedding date?” Tanong ni Ria.
“August 23, 2020.” Nakangiting wika ni Ms.Sophia.
What the heck? Halos may isang linggo nalang meron kami.
“P-o?”Gulat na tanong ni Ria.
Halos lahat kami nagulat dito.
“Yeah. I know konting panahon nalang ang natitira sa inyo pasensya na..”
“I want to marry her before this end of the month cause I can’t lose her.”Natahimik ako at napatitig sa abong mga mata ni Sir.Leonardo.
“No,It’s okay. We can do it.”Pag aasured ko sa magkasintahan.
Tinanong namin sila ng mga nais nila para sa kasal at reception para bukas makabili na kami ng mga materyales at masimulan na ang lahat.
The invitation should be done Three days before the wedding.
Sa kalagitnaan ng paglilista naramdaman kong may nakatingin sa akin kaya nag angat ako ng tingin.
Si Ben at Mr.Eastaugffe