Chapter 47
1046 Words
Chapter 47
Hindi na nga nakakontra pa si Barguso sa gustong iyon ni Elenor. Wala na rin siyang magagawa kung ayaw nitong magulo ang pagsasama nilang dalawa. Kung sa tutuusin ay mas pabnor naman iyon sa kanya, dahil hindi mawawala sa kanyang tabi ang asawa. Kapag nga mabngyari na mag-alsa ng labanan ang mga lahi nito ay malalagay sa kapahamakan ang kalagayan niya. Maaaring mawala sa kanya si Elenor na pinagkukunan niya ng lakas, kapag mangyari iyon, muli na naman siyang babalik sa pagiging mahina. Kaya naman hindi na siya komontra pa sa gustong iyon ng asawa. Iginiya na lamang niya iton sa mga stoll ng pagkain na tinitinda at mga iba’t iba pang bilihin. Ililibot na muna niya ito sa palengke, pagkatapos ay sa mga magagandang lugar sa kanilang city.
“Hindi ko alam na ganito pala kaganda rito sa mundo ninyo. Noon ko pa gustong tumira sa paraiso,” kwento ni Elenor habang pinaglalaruan nito ang rosas na bulaklak sa kamay.
Napangiti si Barguso. “Hindi dapat madilim na mundo ang pinagpapantasyahan mo? E, bakit mas gusto mo pang tumira sa isang paraiso?” tanong naman niya sa asawa.
Kumibit-balikat si Elenor. “Hindi ko alam, e. basta gusto ko lang na tumira sa isang paraiso. Pakiramdam ko kasi ang laya ko kapag sa ganitong panahon o environment. Kapag kasi sa dilim, parang may kung anong nakatagong lihim na hindi ko alam kung totoo o hindi.”
Tumango-tango si Barguso sa sinabing iyon ni Elenor. Alam niya ang pakiramdam ng babae. Naramdaman niya rin iyon noon. Pero kinalimutan na niya at ibinaon sa kaibuturan ng kanyang isip. Hindi na siya nagpapadala sa sariling emnosyon, kundi sumasabay na lamang siya sa agos nito. Napahinga nang malalim si Barguso, kung pwede ay ayaw niya nang maulit muli ang karanasan na iyon. Iyon ang dahilan kung bakit siya nanghina at tuluyang nagkasakit.
“Elenior, may naging asawa ka na ba?” biglang tanong niya sa babae na anapatigil sa paglalakad nto dahil sa tanong niyang iyon.
“Ano ang ibig mong sabihin sa tanong mo na iyan, Barguso? Wala pa akong naging asawa, p0ero naging magkasintahan mayroon.”
Tumaas ang kilay niya sa narinig mula sa babae. Kung ganoon, may naging kasintahan na pala itong asawa niya. “Anong nangyari? Bakit kayo hindi nagkatluyang dalawa?” tanong niya na lamang bigla. Curios siya sa buhay dati ni Elenor. Hindi niya alam kung bakit, pero gusto niyang mas makilla pa ito. Nang hindi naman na iba sa kanya ang babae, isa pa asawa na iya ito. Wala na itong kawala pa sa kanya kapag nagkataon.
“Wala, niloko niya ako, e. ganoon naman taolaga kapag sa mundo natin. Hindi na iba ang panloloko at paggamit sa isa’t isa para lamang sa pangalan at kapangyarihan.”
Umiling-iling si BNarguso sa nasinig mula sa babae. Hindi siya makapaniwala na magmumula ito ang mga salitang iyon sa mga bibig. Kung siya, baka iisipin niyang nagawa iyon ng kasintahan dati ni Elenor dahil sa tkapangyarihan. Pero kung sabagay, wala naman siyang karapatan na humusga dahil wala naman siyang alam sa mga nangyari.
“may dahilan naman siguro kung bakit ka niya niloko. Hindi naman lahat nang pagkakataon ay nagawa niya iyon dahil sa kapangyarihan at panggalan. Baka malay mo, ginawa niya iyon dahil may iba pa siyang rason,” ani niya siyang ikinatahimik ng babae. Maya-maya ay galit na itong nakatingin sa kanya. Bigla tuloy siyang napaatras dahil sa klase ng tingin na ibinibigay nito sa kanya.
“Bakit ko ba sinabi sa iyo? Malamang at kakampihan mo ang mga kapwa mong lalaki kahit na sila naman ang may mali. Di bale na nga, wala na rin akong pakialam sa lalaking iyon, may asawa na ako ngayon at ikaw iyon. Kaya huwag ka nang tqanong nang tanong diyan. Turuan mo na lang ako o sabihan kung ano ang mga dapat kung gawin bilang isang asawa ng mahal na hari ng mga dragon,” sarkastikong litanya nib ELenor sa kanya, sabay bigay ng babae sa kanya ng hawak nitong rosas.
Napahalakhak si Barguso sa inaktong iyon ng kanang asawa. Hindi niya aakalain na may sense of humor pala ito. So this is relally the first time for Elenor to be a wife. Will, kung anoman ang gustong matutuhan ni Elenor ay ituturo niya rito. Kahit pa ang make love na sinasabi ng ilang mga mortal na nilalang sa ibang mundo.
“Kung ganoon, hayaan mo akong ituro sa iyo ang sinasabi nilang obligasyon ng asawang babae sa kanilang asawang lalaki sa kama,” asar niya rito na hindi naman nakaligtas sa pndinig ni Elenor. Nanlilisik ang mga mata ng babaeng lumingon sa kanya.
Ganoon na lamang ang tawa niya nang makita ang pamumula ng mga pisngi nito. Hindi nga nagkakamali ang isang Barguso. “Don’t tell me, wala ka apng erxperience?”
Mas lalong namula ang mukha ni E$lenor. Hibnampas siya ni9to sa kanyang braso ng kamay. “Kung hindi ka pa titigil diyan sa pang-aasar mo susunugin ko ang buong City halol na ito.”
Tumango-tango siya bilang pagsuko sa banta nito. Pipigilan na lamang niya ang tawa at ang nakaaliw na pakiramdam habang nakatitig sa babe. Ang sarap pala nitong asarin, gawin niya kaya iyon minsan kay elenor. Baka sakaling may sa mood siya palagi at hindi naman boring ang buhay niya. Sa paraang iyon, makatatawa siya nang maayos.
“Okay, hindi mo naman kailangang sunugin ang buong city hall. Mapapaki-usapan naman ako,” payag niya sa gusto nito.
Naging tahimik na muli sila sa kanilang paglilibot sa buong tindahan. Sinulit nila ang oras na iyon para ipakilala niya si Elenor bilang kanyang butihing asawa sa mga maamayan. Mabuti na lamang at nakipagsabayan naman sa kanya ang abae, at hindi sinira ang kanyang plano. Ssa tutuusin hindi naman pala masama si Elenor, tulad ng mga nababalitaan niya sa mga mamayan niya. Minsan kasi sinabi sa kanya ng sugo ang tungkol kay Elenor, pero hindi agad siya naniwala. Nakikita naman kasi niya na naiiba io at may kabutihan na tinataglay. Sana ay makita niya ang ganoong sitwasyon hanggang sa katapusan. Hindi niya siguro matanggap kapag mawala sa kanya ang asawa.
Hindi niya alam, pero sa mga oras na iyon, gusto niyang ipagkait ito sa mundo.
- Writer
