Just A Kid With A Big Dream

Third person pov Isang magaling na manlalaro ng basketball si Rene Baterbonia sa lugar nila ng makilala niya ang asawang si Rovelyn. Fans si Rovelyn noon, isang estudyante na taga-cheer kay Rene kapag may laro ito. Sa kanilang paaralan man o sa barangay ng Talacogon. Naroon sa harapan at nakikipagsabayan sa hiyawan ng mga manunuod. Nakuha ni Rovelyn ang attention ni Rene kaya sa bawat puntos ay sinusulyapan nito ang dalaga. Napapansin din ng mga kaibigan o kasamahan sa laro ang palihim na pagsulyap ni Rene sa dalagang si Rovelyn. Kaya naman tinutukso ng mga kaibigan hanggang sa tuloyan na ngang mahulog ang dalawa sa isa't isa. Nagkamabutihan hanggang sa naging magkasintahan ng ilang taon. Hindi nagtagal napagdesisyonan ng dalawa na bumuo ng sariling pamilya at magpakasal. Parehong nasa payak at simpling pamumuhay lamang kaya ang kanilang kasal ay napaka-simply lang din. Kahil simpling okasyon lang ang kanilang naging handaan. Masaya naman nila itong nairaos kasama ang kanilang bawat pamilya. Ang mga magulang naman ay nagbibigay ng basbas at nanalangin na nawa'y magsama ang bagong mag-asawa ng may kapayapaan. Magmahalan at irespito ang bawat isa, ang bawat desisyon at bawat hakbang ng kanilang tatahaking landas. Maging mabuting modelo sa kanilang mga anak. Maging ulirang magulang na karapat-dapat tularan ng kanyang mga anak. oooOooo Naging masaya ang pagsasama ni Rene at Rovelyn. Ilang buwan ang lumapas matapos silang maikasal biniyayaan sila ng diyos. Ipinagbuntis ni Rovelyn ang kanilang panganay ni Rene. Dahil nahihiyang maging pabigat sa mga magulang ni Rene. Napagdesisyonan ni Rene na magpatayo sila ng sariling bahay upang bumukod. Isang simpling tahanan na gawa sa kahoy, may pader na gawa sa plain particle board o tinawag sa bisaya na lawanit, tabla na sahig at bubong na gawa sa nipa. May sapin na gawa sa dahon ng romblon. May kusinang gamit ay panggatong. Simply man ito ngunit matatawag nilang sa kanila na, sariling tahanan baga. Hindi na sila magiging pabigat at pasanin ng kanilang mga magulang. Kahit nakabukod man sila, naroon parin ang nagbibigayan sila ng pagkain, ulam o kung anu-ano pa. Nakagawian ng mga taga probinsya na magbigayan. Hindi nagdadamot sa kapitbahay o kapwa. Isang kultura ng mga Filipino na hanggang sa kasalukuyan ay namayani parin sa kanilang mga puso. Ang hindi maging madamot sa kapwa, hindi nanlalamang at hindi naiinggit. Si Rene ay nagsasaka, habang ang asawa namang si Rovelyn ay simpling maybahay lamang. Madalas kapag may liga ng basketball sa ibang lugar ay sumasama parin siya. Sabi nga ni Rene sayang ang premyo kapag nanalo ang kuponan nila. Dahil sa kanyang talento palagi silang naimbitahan sa ibang syudad. Mula Agusan, dinadayo pa nila ang Zamboanga City, Cotabato City, Marawi, Davao, Lanao Del Norte at Ozamiz Occidental at Oriental. Hinayaan nalang din ni Rovelyn ang asawa na sumasama sa paglalaro dahil para din naman sa kanila ang perang napapanalunan. oooOooo Mabilis lumipas ang panahon at isinilang ang isang malusog na sanggol na lalaki. Pinangalanan nila itong Rubeyan Baterbonia. Ang unang anak na nagbibigay kaligayahan sa mag-asawang Baterbonia. Kinagigiliwan ng mga Lolo at Lola. “Rene bakit hindi mo ginawang Rene Baterbonia Junior ang iyong panganay mong anak?”tanong ng ina ni Rene. “Ma, may plano ang diyos. Rubeyan ang una naming naisip na ipangalan sa aming panganay kaya iyan na ang aming sinunod. Hayaan mo ma sa susunod ninyong apo, Rene Baterbonia Junior na ang aking ipapangalan sa kanya. Ang suhesyon nyo na naman ang aming susundin.”sagot ni Rene. “Kakapanganak pa lang ng asawa mo Rene. Pangalawang anak mo na naman ang iyong iniisip. Magsumikap ka para mabigyan mo sila ng magandang kinabukasan. Huwag mong igaya sayo na nagbubulakbol sa pag-aaral at puro nalang bola ang nasa kukuti.”pangaral ng ina ni Rene. “Ma, gagawa kami ng manugang mo ng isang kuponan. At alam mo ba kung ilan ang myembro ng isang kuponan sa basketball ma?”tanong ni Rene sa ina. “Ilan ba?”tanong ng ina ni Rene. “Dose o kinse katao ma,”sagot ni Rene. “Kabuang ka dong, kinseng anak ang target mo? Ibig sabihin sa loob labin-limang taon aanakan mo iyang asawa mo? Maghunos-dili ka Rene, purya buyag ng imong bayag,”sabi ng ina ni Rene. Si Rene at Rovelyn naman ay labis na napahalakhak sa reaction ng ina. Naiiling nalang ang ina ni Rene sa kapilyohan ng anak. “Ma, tutuhanin ko talaga ang plano ko. Gagawa ako ng sariling kuponan para ang magiging premyo ay buong pamilya ko ang makikinabang.”hirit pa ni Rene. “Ambot nimo dong, pahihirapan mo ang asawa mo para lang sa premyong gusto mong makuha kahit hindi ka naman sigurado na magaling maglaro ang mga anak mo.”buntong-hiningang saad ng ina ni Rene. “Rovy, tingnan mo si mama walang bilib sa akin. Syempre magaling ako na manlalaro kaya mamanahin ng mga anak ko ang aking talento. Kapag itong si Rubeyan Baterbonia ay nakakapaglakad na pahahawakin ko kaagad ito ng bola ma.”pagmamayabang pa ni Rene. “Naku, naku, naku, lahat ng hangin ng bola ay pumapasok na talaga dyan sa utak mo Rene. Makauwi na nga at ako'y maluluka dyan sa kahanginan mo. Bantayan mong maigi iyang anak mo Rovy, tawagin mo lang ako kapag may kailangan ka. Higopin mo ang sabaw hanggat mainit pa para may gatas na maiinom ang apo ko,”habilin ng ina ni Rene. “Sige po ma! Salamat po,”sagot ni Rovelyn. “Ikaw talaga pinagloloko mo si mama. Pasalamat tayo ay nariyan siya para samahan ako kapag wala ka. Ngayon nga na kakapanganak ko lang nariyan siya at agad akong pinaglutuan ng tinolang manok na may papaya.”sabi ni Rovy. “Dapat lang dahil dumating na ang kanyang pinaka malakas na apo. Si Rubeyan ang unang aakay sa kanilang pagtanda ni papa.”sabi ni Rene. “Totoo ang sinasabi ko kay mama kanina. Pangarap ko rin na maging magaling na manlalaro ang ating mga anak. Pero syempre iibahin ko ang istelo nila. Pag-aaralin ko sila ng mabuti, kasabay ng pagsasanay nila sa larong basketball. Pagsusumikapan ko na makapagtapos sila sa kolehiyo dahil iyon lang ang tanging maipapamana ko sa kanila. Hindi ako galing sa mayaman na pamilya. Hindi rin ako mayaman na ama ngunit mayaman naman ako sa pagmamahal. Mamahalin ko ang mga anak natin Rovy. Aakayin ko sila sa tamang landas, gagabayan ko sila sa bawat hakbang nila. Makikita mo Ruvy balang araw gagawa sila ng kanilang sariling version. Makikilala ang pangalan nila sa buong Pilipinas o pati sa ibang bansa. Sa gabay ng panginoon, sa plano ng panginoon, sa nakatakdang panahon.”seryosong saad ni Rene. “Sana nga ay magdilang anghel ka at ang mga pangarap mo na yan nawa'y matupad. Tapos na akong kumain, pakiligpit na muna itong pinagkainan ko. Kumain ka na rin dyan at magpahinga.”sabi ni Rovelyn sa kanyang asawa...