The Governor's Son

kabanata 18

"Ayos lang na sagutin ko ang tawag niya?" Tanong niya sa akin.

Kumalat ang pait sa aking sistema sa tanong niyang iyon. Tila binigay niya sa akin ang pagdedesisyon kung sasagutin niya iyon o hindi.

"Ayos lang naman kung sagutin mo iyan. Tutal ay ikakasal na naman na kayo. Hindi kailangan tanungin sa akin kung sasagutin mo iyan o hindi."

"Matagal ng tapos ang sa ating dalawa... Kung makahanap ka ng iba sa sampung taong pag kawala ko ay hindi kita masisi..."

Pilit kong inayos ang huli kong sinabi. Ayokong maramdaman niya na hindi pa rin ako makaahon sa lalim na iniwan ng pagmamahal naming dalawa. Kahit pa hindi ako sigurado kung minahal niya nga ba ako sa maikling panahong iyon.

"Ayos lang at makahanap ng iba?" Malamig na tanong niya sa akin.

Tumayo ako sa pag kakaupo. Nanggigilid ang walang hiyang luha ko sa hindi ko malamang dahilan. Tumila na ang ulan. Kaya't dali dali akong nag tungo sa pinto. Sinundan niya ng tingin ang ginawa ko.

"Andra, anong ayos lang ang sinasabi mo!?" Tanong niyang muli. Tingin ko ay napigtas ko na ang pasensya niya.

Bago ko pa mahawakan ang busol ng pinto. Kaagad niya na akong hiniklat at pinaharap sa kanya. Tumambad sa akin ang madilim niyang mga mata at taas babang dibdib. Tingin ko ay dahil sa inis o galit.

"I said it's fine! which one.. alin dun ang hindi mo maunawaan?! Ayos lang Perseus! Ayos lang na sa sampung taon ay hindi mo na ako hinintay! Ayos lang iyon... Kung makahanap ka ng ibang papakasalan ay ayos lang... Hindi kita pipigilan at wala sa akin ang magiging sagot kung ayos lang o hindi. Kase ayos lang talaga ayos ako." Nanginginig ang boses ko. Nakipag laban ako ng titig sa kanya.

Kita ko ang paggalaw ng panga niya. Ang titig na madilim ay mas lalong nag dilim. Nanliliit ang mata niya habang tinititigan ako.

"You're the only girl I've ever loved. At kahit kailan ay hindi ko naisip na mag mahal ng iba Andra!"

"Kahit kailan ay hindi magiging ayos iyon. I have been patient for ten years. Para lang hindi ko masira ang lahat ng gusto mo."

"Hindi ako magmamahal ng iba. Hindi ko naisip yun. Sa sampung taon hindi ko naisip na tumingin sa iba." Pag klaro niya.

Matalim ang titig ang binigay ko sa kanya. Naramdaman ko ang mainit na luhang gumuhit sa aking pisngi.

Sinakop niya ang kaonting espasyo sa aming dalawa. Ang mabango niyang amoy ay bumalot sa aking sistema.

He bent slightly. Halos maamoy ko ang mabango niyang hininga ng mag lebel kaming dalawa.

Naramdaman ko ang kanyang malaking kamay sa aking pisngi. he wiped my tears using his thumb. Sa posisyong ito tila ako isang batang lumuluha at nag susumbong sa kanya.

I felt his warm lips on mine... Napapikit ako ng hagurin niya iyon. Katulad ng pag halik niya dati. Mas lalong pumatak ang luha ko sa ginawa niya. He gently sucked my lower lip.

Matagal niyang nag lalaro sa aking labi. Naramdaman ko ang mainit ng kamay sa aking batok. Tila ba takot siya makawala ako.

Nanghihina ang mga tuhod ko sa ginagawa niya. Patuloy akong nag papatangay sa bawat agos at yapos ng kanyang labi. Tila matagal na ngulila sa bawat isa.

Nang mahanap ko ang aking wisyo ay kaagad ko siyang itinulak. Ngunit hindi iyon naging sapat upang maputol ang halik na aming pinag sasaluhan.

"Perseus..." Tawag ko. Ngunit sa ikalawang pagkakataon ay niyapos niyang muli ako. Napahawak ako sa kanyang dibdib. Pakiramdam ko ay hindi ko na siya magagawang pigilan pa.

Bumitaw muli sa sa halik. Tila kumuha lang ng hangin. Nag tama ang tingin naming dalawa. Pareho kaming lasing sa halik na pinagsaluhan

You have to stop me...” Bulong nito nang maramdaman ko ang labi niya sa gilid ng aking tenga.

Napapikit ako ng nakaramdam ko nang kilit sa parteng iyon. Unti-unti akong nararamdaman ang sofa sa aking pang upo. Habang si Persues ay walang tigil sa pag halik. Bawat parteng dinadaanan ng labi niya.

Pakiramdam ko nag iiwan iyon ng bakas. Tila ba sinasabi niyang pag aari niya ang bawat piraso ng ako.

My lips parted open when he buried his head in my neck. Halos napapikit ay maliyo ako sa mga nangyayari. Unti-unting nawala ang coat na aking suot ay dahan-dahang niya akong inihiga sa sofa.

Pakiramdam ko ay matagal akong nangungulila sa ganitong pakiramdam. His fingers touched my folds doing a slow rhythm. Liquid heat gush in between my thighs. While his tongue repeatedly played in my chest.

Nag patangay ako sa kanya. Hindi ko alam. Hindi ko alam kung ano ang sumapi sa akin. At nag padala na naman ako sa kanya.

Matapos iyon ay kinuha niya muli ako at inihiga sa sofa. He kissed my temple.

“I will marry you Andra.”

Unti-unting bumagsak ang talukap ng mata ko, matapos ang ginawa niyang iyon sa akin.

“I love you.”

But his sweet whisper woke me up.

Hindi ako makatingin sa kanya matapos iyon. Pakiramdam ko lahat ng hiya na tumakas sa aking katawan ay biglang na nagbalik.

Isinarado ko ang aking hita na tila walang nangyari. Nawala rin ang antok ko nang sabihin niya ang mga katagang iyon.

Mabilis akong tumayo sa pag kakahiga. Nahanap niya ang aking mata. Ngunit ako mismo ang nag iwas ng tingin sa aming dalawa.

"I-i.. have to leave." Nangangapa na salita kong sabi. Dinampot ko ang suot dress na tingin ko ay natuyo na dahil sa matinding init na ipinamalas namin.

Ngunit pag amba ko ng tayo ay kaagad rin akong napaupo. Nanginginig ang binti ko tiwalang lakas.

"After you came of my mouth. Bigla kang aalis?" Kastigo nito.

"O-oh.. c'mon this is wrong Perseus.. mali ito." Pag ulit ko at umiling pa. Pakiramdam ko ay nadala lang ako kanina. At ngayon ay nasa wisyo na ako. Sa huli ko lang rin nalamang mali ako.

"I won't force you if you don't want to... Pero huwag mong sabihin na mali ang lahat ng ito." Aniya. Tumayo ito at siya mismo ang kumuha ng dress ko sa upuan kung saan ko ito ipinatong kanina.

"Put on your dress first." Aniya at nag iwas ng tingin.

Kinuha ko iyon at isunot sa aking sarili. Habang siya ay may kinukuhang kung ano sa ilalim ng coffee table.

Nang matapos akong mag bihis ay bungad sa akin ang naka trasfarent na plastic. Nakalapag iyon sa mesa habang si Perseus ay abalang iniisa isa ang papel sa kanyang harapan.

Tumayo ako sa harap niya. Kaya't napatigil siya sa kung anong tinitingnan sa mga papel at itinuon ang pansin sa akin.

"This USB contains strong evidence about your mother." Aniya at idinasog iyon sa aking harapan.

Mapatingin ako sa kanya. Walang naging emosyon ang kanyang mga mata. Siya ang nag baba ng tingin ay itinuon muli ang mata sa mga papel na hawak.

"Gaganapin ang residential campaign sa monday sa studio ng Dela Rosa. If you want to destroy David Lazaro. You can use that USB." Aniya.

"I also want to destroy and imprison your Father, Persues." Ako.

"You need strong evidence to imprison my Father." Aniya at inilapag ang papel na hawak.

"You can lock him up for a years. Kung di mo mahanap ang matibay na ebidensya laban sa kanya."

"If you can find it. He will suffer in prison for the rest of his life." Si Persues.

Napapikit ako ng mariin. Alam kong kahit alam niyang may kasalanan ang ama niya ay masakit pa rin sa kanya. Na siya mismong anak ang nag laglag sa sarili niyang ama. Ngunit lahat ng kamalian sa lupa ay kailangan pag bayaran.

"Bakit mo gustong makulong ang sarili mong Ama?" Tanong ko.

"Kung nagkasala ang isang tao. Nararapat lang pagbayaran niya iyon."

"Kung nagkasala ang Ama ko. Nararapat na pag bayaran niya ang lahat ng iyon." Sagot niya.

Nagigilid ang luha ko habang nakatitig sa kanya. Paghinga lang ng malalim ang nagawa ng bitawan niya ang salitang iyon.

Nang mag tama ang tingin namin at tila nakita ko ang anak namin sa kanya. My vision was blurred because of tears. Ngunit nagawa ko pa rin maging matatag sa lahat ng iyon.

"S-should.. I trust you?" Nanginginig na tanong ko.

Tumayo siya sa kinauupuan niya. Kinain niya ang distansya namin. Nang makarating siya sa harap ko, naramdaman ko ang mainit na haplos ng kanyang kamay sa aking pisngi.

"I am the son of the man you hate. Hindi kita masisi kung bakit hindi ka nagtitiwala sa akin."

"But I can't blame that.. I will wait... I will wait until you trust me again." Malamlam na sabi niya. I could feel his intense gaze on me. Pakiramdam ko ay nagmamakaawa siya sa akin.

"Kung kaparusahan ang hindi mo pagtitiwala. I will accept that with all my heart."

Ibinigay niya sa aking ang lahat ng waiver at ledger na pag aari ng ama niya at ni David Lazaro. Kasama na ruon ang audio ng pag uusap ng ama niya tungkol sa naging kaso ng Mama ko at kung paano nila iyon binasura at winalang hiya.

Mag fi-file ako ng arrest warrant pa sa ama niya. Kasabay ng residential campaigns. Nang makauwi ako sa condo kaagad akong natungo at pumasok sa loob.

Ngunit bago ko pa man maswipe ang aking key card. Bumungad sa aking ang isang pulang box. Walang pangalan iyon. At kung sino ang nag padala. Gusto ko sanang ipa-pick up iyon sa guard.

Pero tingin ko ay para sa akin nga talaga. Kaya't kinuha ko ang maliit na box na iyon. Hindi ito kabigatan kaya nakakapagtaka kung ano talaga ang laman.

Inilapag ko iyon sa aking table. At hinubad ko ang coat ni Perseus sa akin. Nang matapos iyon ay pinagtuunan kong muli ang box.

Hindi silyado ang pag kakacover nito. kaya't isang hila ko lang sa pulang tali ay kaagad kumalag.

Isang letter ang unang kong nakita. Kinuha ko iyon at binuksan.

“Do you trust him? Tingin mo ba ay mag tataraydor siya. Tingin mo ba ay ibibigay niya ang buong tiwala niya sa katulad mo. He is just using you to get what he wants to get. He will betray you again. This time he will leave you even more devastated. Nasa kanya na ang Calderon’s Corporation ngayon ay gagamitin ka niya para di masira ang reputasyon niya.”

Nanginginig ang kamay ko ng nabitawan ko ang letter na iyon. Nang ibaba ko ang tingin ko ay maraming litrato na kasama ni Perseus ang Mama ko.

Nasa picture kung paano niya iyon inilabas sa mental. Habang nakahiga ito sa streacher ng walang malay. Nilukob ng takot ang aking sistema. Kasabay nun ang matinding pag luha.

Did he plan all this?

Halos mabaliw kong tanong sa sarili ko.

Matayog kong tinitigan ang Abstract exterior design ng company ni David Lazaro. This Lazaro’s sculpture company. Ang Lazaro’s Sculpture Company ay isang specialist dealer sa contemporary sculpture na may walang kapantay na access sa trabaho kapwa domestic at monumental, interior at exterior.

Nag supply sila ng mga Sculpture sa iba’t ibang bansa. Tumatanggap rin ng malalaking commission, specially kapag ginaganap ang Sea games.

Nang makapasok ako at tumamabad sa aking ang magagadang Sculpture. Isa ruon ang nakita ko sa gallery ni Moris. Kaagad ako kinilabutan ng maalala ko ang corpse sculpture na ginawa niya.

Hindi pa man ako nakakapasok sa elevator. Kaagad na akong sinalubong ng tingin ko ay isa sa mga personal assistant niya.

“I want to talk to David Lazaro.” Ako nang himinto ito sa aking harapan. Hingal pa ito ngunit kaagad rin sumagot. Habang hawak nito ang isang tablet sa kamay.

“David Lazaro, Mam is under the meeting. Nais niya kayong mag hintay na lang sa kanyang VIP lounge.” Anito.

“Meeting?” Tanong ko. Alam kong personal na ito. Ngunit nag bakasakali akong malaman iyon.

“Yes Mam, they have a meeting under Calderon’s Corporation.” Anito. Ay iginaya ako sa elevator upang makarating sa lounge.

Tahimik kaming narating sa floor 39. Bumungad sa aking ang maganda nitong lounge. Nag susumigaw ang kayamanan na nakuha niya matapos ang lahat ng kawalang hiyaan na ginagawa niya.