KABANATA 40
Matagal kong tinignan ang aking sarili sa salamin sa aking kwarto. Hindi ko akalain na narito na ang araw na ito. Finally, I’m graduating. Wala man ang mga magulang o kahit sinong kapamilya na narito para samahan ako sa importante na araw na ito, narito naman ang mga taong tinuring akong pamilya. That’s more than enough for me.
“I’m proud of you, Shan,” bulong ko sa aking sarili habang nakangiti.
Nakita ko ang notebook ko sa itaas ng aking lamesa at mabilis iyong kinuha. I held it tightly, a longing feeling crept on my heart. Pagkatapos na pagkatapos ng graduation ay dadalhin ko ito kay Raine. We’ll decide together what is the perfect ending for our story. Marahan kong hinaplos ang notebook na para iyong babasagin. Our story is living here and it will stay until the end.
Hi
