CHAPTER 18
BRIELLE’S POV
Mabilis na lumipas ang tatlong araw, natapos rin ang team building namin. Pauwi na kami ngayon sa Maynila.
“Magkita na lang ulit tayo sa susunod, David!” nakangiting paalam ko sa aking kababata.
“Oo naman, ikaw pa ba?” tugon niya sa akin. Inahatid pa niya ako hanggang sa bus.
“Basta, i-m-message kita kapag luluwas ako. Mag-ingat ka, Ellie. . . Ma-mi-miss kita!” Pinisil niya ang aking pisngi.
“Aray naman! Hindi ka na talaga nagbago! Palagi mo na lang pinipisil ang pisngi ko!” nanunulis ang ngusong reklamo ko na tinawanan niya lang.
“Sumakay ka na!” Itinulak na niya ako patungo sa b****a ng pinto ng bus.
“Kung nakamamatay lang ang tingin ng isang tao ay kanina pa siguro ako patay,” dagdag pa nito sa akin na ikinakunot ng aking noo. Hindi ko alam kung ano ang
