“HERE comes the bride, all dressed in white. Sweetly, serenly in the soft glowing light. Lovely to see, marching to thee. Sweet love united for eternity…” Masayang kumakanta ang isang tao habang naglalakad sa kwartong iyon.
Huminto ang taong iyon sa harapan ng isang mannequin na may nakadikit sa mukha na picture ni Benedict. Naroon pa rin siya sa kaniyang paboritong silid kung saan tanging siya lang ang pwedeng pumasok. Suot niya ang isang wedding dress at may bitbit siyang isang bungkos ng puting rosas. Halos mapunit ang bibig niya sa laki ng kaniyang pagkakangiti.
“I do, Father! I do. I do!” Akala mo ay nababaliw niyang sabi kahit wala naman siyang kausap. “Benedict, kiss the bride na daw sabi ni Father. Kiss mo na ako…” Tumingkayad siya at idinampi ang labi sa picture ni Benedic
