Agad niyang pinagpag ang talampakan at isinuot ang sandalyas, pagkatapos ay inayos din ang sarili. Pinunasan ng dalang tissue ang mukha na medyo nanlalagkit na sa pawis. Kinuha niya pa ang maliit na salamin sa kanyang daladalang maliit na bag para tingnan iyon. Ok pa naman, konting lipstick lang ay good to go na ulit siya.
Malaki ang pagkakangiti na sinalubong niya ang lalake kahit pa sa loob niya ay may inis pa rin siyang nararamdaman dito. Ngunit bigla iyon nawala nang bumeso ito sa pisngi niya. Nawala pati ang konting pagkirot ng mga binti at paa.
“Saan tayo una?” iyon agad ang bungad ni Steven dito, hindi man lang humingi muna ng paumanhin sa pagkakalate nito ng 45 minutes.
Pero okay lang sa kanya, ang mahalaga nandito na ang lalake, na ngayon ay duma-the-moves na at humawak agad
