CHAPTER 24
“Give me a go signal kapag kailangan na natin umalis ha.” si Sheena.
“Basta, kapag alam mo na na papagalitan ako, pag-feel mo na, iyon, kailangan na natin umalis. Kaya mo nga ‘ko sinamahan ‘di ba?” Natatawang sabi ko pa.
“Malay mo naman kasi hindi ka papagalitan?”
“Malalaman natin mamaya. Alam mo ‘yon, kahit kampante naman ako na matataas grades ko pero sobrang traumatized ko talaga.”
“Don’t overthink, Ely. Nandito lang ako.” She tapped my shoulder and gave me a smile.
We’re on our way to my parents house. Ang tagal na simula noong hindi ako umuuwi roon, parati ay nagkikita lang kami sa labas para mag-usap. Para kumustahin ang pag-aaral ko matapos no’n ay wala na. Sanay na sanay na ako sa gano’n, pero kahit pala sanay ka na, ‘di mo pa rin maiiwasang kuwestiyunin ang iil
