CHAPTER 23
Maraming nagbago sa mga nakasanayan ko, maraming nagbago sa naging takbo ng aking umaga at gabi. Pero kung ganitong pagbabago, maluwag sa puso kong tatanggapin ito. Dahil hindi naman pala lahat ng pagbabago ay masakit at malungkot mayroong pagbabago na dadalhin ka sa kung saan mo matatagpuan ang salitang ‘saya.’
Para akong tangang pinapaulit-ulit sa sarili ang naging usapan namin noong gabing iyon. Ilang linggo na ang nakakalipas at sa palagay ko isa na iyon sa mga araw na hindi ko makakalimutan. Hindi na namin napag-usapan muli ang tungkol doon, hindi n’ya rin kinumpirma ang nararamdaman at ayaw ko rin naman s’yang pangunahan.
Nabalik ako sa katinuan nang marinig ko ang boses ni Alec.
“Don’t be nervous, Xia.” Panghihikayat n’ya sa akin.
Tumingin ako sa kaniya, nasa tab
