Chapter Thirty Four

2574 Words

SURPRISE ROSE   "Opo, ama. Maraming salamat po sa pag- intindi. Pasensya na po talaga kung hindi ko magagawang makauwi sa darating na pasko. Pangako po babawi ako sa inyo." "Wag mo nang alalahanin iyon, anak. Hindi mo kailangang bumawi. Mahalaga ang pag- aaral mo at lahat ng naaayon diyan. Basta mag- ingat ka at wag mong kalimutang magsimba. Mahal na mahal ka namin, anak." Pumatak ang isang luha mula sa aking mata matapos marinig ang mga salitang iyon mula sa aking ama. Ilang araw bago ang natura naming Christmas vacation ay napagpasyahan ko nang ipaalam sa aking pamilya na hindi ko magagawang umuwi sa Benguet para makasama silang mag- celebrate ng pasko. Gaya ng inaasahan ko ay naintindihan nila ang aking dahilan. Ganoon naman sa aming pamilya, pilit naming iniintindi ang mga tao ha

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD