Chapter Thirty Five

3243 Words

WORTH IT   ROSE   "Ama! Ina! Totoy!" Walang pagsidlan ang aking kasiyahan habang tinatawag ang bawat isa sa miyembro ng aking pamilya. Hindi ko na nga nahintay si Shin na bumaba rin ng sasakyan dahil sa sobrang pagkasabik ko. Agad kong sinugod ang aming bahay at walang sabi- sabing binuksan ang pinto ng aming bahay. Nagpang- abot naman kami ni totoy na kalalabas lang mula sa kusina. Kitang- kita ko ang pagkabigla niya at ang pangingislap ng mga mata nang makita ako. Mabilis siyang tumakbo papunta sa akin at halos tumalon papunta sa mga bisig ko. "Ateng!!" Napahalakhak na lang ako nang saluhin ko siya. Mahigpit ang kapit namin sa isa't isa na para bang anumang oras ay mawawala kami sa piling ng isa't isa. "Totoy! Miss na miss ka ni ateng..." "Ateng, akala ko di ka makakauwi... sobra

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD