KAPITULO-SEIS
1266 Words
Hindi pa halos tapos ang home owners meeting ngunit pinagpasyahan na lang ni Alex na lisanin ang lugar. She can't stand in front of those womans whose talking about how happy they are in their marriage. She can't even fake a smile and act like she doesn't listening.
It f*****g suffocates her for Pete sake!
Kaya naman umuwi na lang siya sa bahay para makapagpalit na rin ng office attire na suot niya. She wanted to go out somewhere and unwind again. Para nang sa gano'on medyo makalimot naman siya kahit kaunti.
"Saan ka galing?" Muntik na niyang maipit ang kamay niya sa pintong akma niyang isasara ng marinig iyon.
It was her husband, who else.
"Dumating ka na pala," walang buhay niyang tugon bago tuluyang ni-locked ang main door.
"Yes, and you? Where have you been? I called the office at maaga ka raw umuwi," saad nito habang palapit sa kanya.
"Yup, I attended the home owners meeting, didn't Biatrez tell you?"
Masyadong pormal ang paraan niya ng pagsagot sa asawa. Hindi nga niya alam kung paano pa niya nagagawang pakiharapan ito ng maayos gayong alam na niya ang kataksilan nito.
"Hmm..."
Alex stilled nang yumakap ang asawa sa likuran niya at hinalikan siya sa buhok. Agad niyang idinistansya ang katawan dito at hindi nakatakas sa kanya ang gatla nito sa noo dahil sa ginawa niyang paglayo.
"Nagtatampo ka ba sa'kin, sweetheart?" saad nito na palihim na nagdulot ng ngisi sa kanyang labi.
Kung alam lang nito na hindi lang basta tampo ang nararamdaman niya. Kung alam lang sana nito kung gaano siya nito sinaktan.
"I'm sorry, Sweetheart kung hindi na ako nakapagpaalam ng maayos sayo about the out of town. Biglaan lang din naman kasi iyon."
Biglaan, sinong niluko nito? Biglaan kaya sa sobrang enjoy nito ay ni hindi man lang nito nakuhang maalala na may asawa pala ito. Ni hindi siya nakuhang tawagan o kahit itext man lang.
"It's ok, Ed. It doesn't matter," kalmadong sagot niya. "I'm just tired with that meeting and I want to rest."
Tinalikuran niya ang asawa at mabilis na umakyat sa silid. Gusto niyang makalayo agad dito dahil para siyang sinasakal sa presensya nito. She wanted to fix this things pero hindi pala iyon gano'n kadali.
Hindi niya alam kung paano niya uumpisahan ayusin ang lahat.
Ano bang mas tamang gawin? Lumaban para sa sarili niya, o manahimik na lang at maging bulag para sa katahimikan ng lahat.
“Alex, sweetheart." Napapikit siya nang bumukas ang pinto. Bakit ba nakalimutan niyang sa iisang silid lang nga pala sila nito at magkasama. "Can we talk?”
Nakagat niya ang labi, ayaw na niyang magsalita pa at baka kung ano lang ang lumabas sa bibig niya. Those calm and sweet voice of Edward was cutting him even deeply, because she knows it was nothing but a lie.
“Can you ask your Dad to hand me the full authority of Alonzo Constructions?” saad nito nang maupo ito sa kama nilang mag-asawa.
“What?”
“Sweetheart, alam mo naman na matanda na ang Daddy hindi ba. I just wanted to help our family to grow much more in this business. We have great competitors in this field, lalo na ang Alarcon Construction Corp. Alam mo bang dito rin sa South Ridge nakatira iyon?” mahabang lintanya nito pero hindi iyon ang nasa isip niya.
Bakit gugustuhin ni Ed na magkaroon ng full authority gayong ito naman na ang President in Charge sa kumpanya na pag-aari ng pamilya niya.
Gusto niyang magtanong dito ngunit mas minabuti na lang niyang manahimik. She doesn't capable of thinking straight right now. This past few weeks hindi siya masyadong nakakatulog. Palaging occupied ng ibang bagay ang isip niya.
She is torn between asking her husband about his infidelity and keeping herself quiet and hide her own agony.
Ayaw niyang masira ang pagsasama nila, at isa pa mahal na mahal pa rin naman niya ito sa kabila ng mga nalaman niya. Hindi na niya alam kung paano pa siya makakalimot sa lahat. Sana hindi na lang niya nasaksihan ang tagpong iyon.
Sabi nga nila, “What you don't know won't hurt you.”
Sometimes she thinks she needs an advice pero wala siyang lakas ng loob na ikwento kahit sa pinakamalapit niyang kaibigan ang iniinda niyang sakit. She has no plan of telling anyone. It is better if she push those closest to her away, even her parents, because she can't bear to let them see her this broken.
“Alex!” untag nito sa kanya.
“Ha!”
“Are even listening to me?” bakas sa boses nito ang iritasyon nang sabihin iyon.
“Yah, of course I do. Hayaan mo bukas kakausapin ko si Daddy about it,” wala sa sariling tugon na lang niya.
Nakita niyang sumungaw ang malapad na ngiti sa labi nito. Her husband seems happy knowing she'd always do what ever he ask for. Napangiti na lang din siya kahit hindi iyon umabot sa mga mata niya.
Kaya niyang ibigay ang lahat ng hilingin ni Edward, hindi naman siguro kalabisang hilingin niyang maging tapat ito sa kanya. Hindi rin naman siguro kalabisang protektahan niya ang pag-aari niya. Karapatan niya bilang asawa nito iyon.
Nabuo ang isang bagay sa utak ni Alex bago tuluyan ipahinga ang sarili sa kama. Nakapikit na siya at mas mariin pa siyang napapikit ng sumarado ang pintuan ng silid tanda ng pag-alis na naman ng asawa niya. Kadarating lang nito at mukhang aalis na naman.
Her chest clinched in pain. Pakiramdam niya ay literal na sinasakal ang kanyang puso. Mariin na lang niyang ipinikit ang mga mata at pinilit matulog.
"What's with your face? Mukha kang nalugi sa pustahan sa Casa ah," bungad niya sa kaibigang si Hail. Nadatnan niya itong gusot na gusot ang pagmumukha. Mukha ring kaka-ahon lang nito sa pool.
Ni hindi man lang siya sinabihan na mag-swiswimming pala ito, buong akala niya ay magti-table tennis lang sila sa clubhouse pagkatapos nilang mag-gym.
"Tsk! I saw a weird lady, just now, at alam mo ba kung anong nakakainis? Ipinangalan ba naman ang maganda kong pangalan sa alaga niyang aso!" saad nito.
"Buti hindi nagreklamo 'yong aso na pinangalan sayo?" Tumalim ang mga mata ng kaibigan at binato siya ng water bottle na agad rin naman niyang nasalo.
"Hahaha!" sarkastikong saad nito, "At nagsalita ang may napakagandang pangalan, Damon... yo!"
"Demonyo mo mukha mo! Happy ka, Hell? Match na match tayo ulol, Demon in hell," biro niya at inihagis pabalik ang boteng ibinato nito sa kanya.
"Whatever! Teka nga, bakit ka ba nandito sa clubhouse samantalang wala ka namang bahay dito!"
"I ask Primo to find me a place here, wag kang atat magiging magkapitbahay rin tayo soon!"
"Anong nakain mo at bumalik ka? I thought you'll just reside there at Louisiana to mend your broken heart," tanong nito.
"It is none of your business fucker! Ayaw mo nu'n, Damon just came back in Hail," nakangising sagot niya na ikinatawa ng kaharap.
Bakit nga siya bumalik? The last thing he remembered in this country was his heartbreak. Iyon ay nang magpakasal ang unang babaeng minahal niya.
He saw her walking down the aisle, reciting her how and saying her I do's.
Masyado siyang masokista para parusahan ang sarili sa panonood ng mismong kasal nito sa ibang lalaki. But he endure it, tiniis niya dahil iyon na nag huling beses na masisilayan niya ang maganda nitong mukha.
Kung hindi sana siya naging duwag. Kung may sapat na lakas ng loob lang sana siya noon na lapitan ito at magpakilala. It should be him, the one who’s taking her at that church.
- Writer
