Taking Chances (COMPLETED)

Seventeen

Maaga akong nagising dahil naririnig ko ng kumakatok sa pinto ko ang batang makulit. Eto ang unang gabi ng mag-ina ko kaya kailangan pag gising nila ay handa na ako.

I wanted to show Alitha that im worth the time.

"Good morning, Papa" she greeted the moment I open the door for her.

"Good morning, baby. How' your sleep?"

"It's good Papa. Thank you!"

"Is your Mum still sleeping?" Tumango lang siya bago naupo sa gilid ng kama ko at pinanood akong magbihis. "Why?"

"Mama and Papa should be sleeping together. So why you and Mama were in separate rooms?"

I exhaled. "Were family baby, whether we live in separate house or under the same roof. Cuz a family doesn't require to be with each other or to be a complete one. Cuz as long as you loved and treasure one another you can still lived as a family, even if you're miles away to each other. Cuz loved and god always binds us remember that."

Napakunot ang noo niya bago napakamot sa ulo. Napapailing akong niyakap siya at pinupog ng halik sa mukha. Kaya habang papunta kami ng kusina ay puro tawa niya ang naririnig ko habang kinikiliti siya.

I really love the life I have now. If this is the happiness I can get after all the pain.. I guess its all worth it.

Kahit puro kulitan ang ginawa namin sa kusina ay nakatapos naman kaming magluto ng almusal. Fried rice, bacon, hotdog and egg that's my baby girl request. Habang nag-aayos ng mesa ay hindi ko mapigilang hindi mapangiti na naririnig ko ang halakhak ng mag-ina ko mula sa kusina.

Ang bahay na dati ay halos hindi ko magawang tapakan. Ang bahay na kahit isang ingay ay wala kang maririnig. Ngayon ay pinupuno ng halakhak ng dalawang taong pinakamamahal ko.

I hope one day, she can forgive me for leaving her.

But there are somethings that better to be unsaid.

"Good morning Ma-Al!" I stutter right?.

"Good morning!" bati niya ng nakayuko. "Wow, so the breakfast is ready indeed!" Patuloy niya na hindi pa rin tumitingin sa akin.

"Yes, Mama. Papa and I prepare this for you." Buong pagmamalaki ng anak ko. Isang maliit na ngiti ang kumawala sa akin sa isiping 'yon.

I really do I have my own family, not quite but at least I have.

"So let's eats!" agad akong naupo ng maupo ang mag-ina ko. Tang'na para akong nababakla pag naiisip ko 'yon.

But I was interrupted by this little girl naughty mouth....

"Mama, kakainin ka na po." Halos maibuga ko ang iniinom kung tubig ng marinig ang sinabi ng anak kung madaldal. Pinilit kung pigilan ang tawa ko dahil sa masamang tingin sa akin ni Ali. Pero kumawala parin ang sunod-sunod kung halakhak.

"I hate you!" Ali mouthed. "Baby, just stick to English okay? Cuz people might not understand you very well." Paliwanag nito habang pinandidilatan ako ng mata.

Itinaas ko lang ang dalawang kamay ko bilang pagsuko pero hindi ko talaga mapigilan ang pagtawa ko. Hindi ko inaasahan na sasabihin niya 'yon sa ganoong pagkakataon pa. Ilang beses sinipa ni Ali ang paa ko sa ilalim ng mesa at kung nakakamatay ang masama niyang tingin baka kanina pa ako tumumba dito.

"Sorry na nga! Hindi ko lang talaga mapigilan ang sarili ko kanina. Our daughter were really something!"

"Something like you! Tsk! Tabi nga diyan samahan mo nalang ang anak mo doon sa pool."

"At least you fall in love to this something!" saad ko bago ko siya iniwan mag-isa sa kusina. Nakita ko pa siyang sinasampal ang sarili ng muli kung lingunin. Gustohin ko mang balikan baka lalong magalit kaya huwag nalang.

"Papa, what's tanga-tanga?" napakunot-noo ako sa tanong ni Nari. Dahil ni minsan ay hindi pa naman kami nagkakaroon ng ganoong usapan ng Nanay niya.

"Where did you hear that?" Napakamot siya sa ulo at saglit na nag-isip.

"Ninong West said your tanga-tanga. What is that?"

Baliw talaga! Sa dami ng pwedeng sabihin sa harap ng anak ko ay iyon pa.

"It means im kind. Yeah, that's right!" napanguso siya na parang ayaw maniwala. "Just ignore most of your Ninong's word mostly your Ninong West."

Tumango nalang siya na parang hindi pa rin naniniwala sa sinabi ko. Susundan ko na sana siya papunta sa pool pero naririnig ko na ang ingay na nagmumula sa loob ng bahay. Bago pa ako makakilos ay lumabas ang tatlong ugok na maraming bitbit na pagkain.

"There you are Norte. Would you mind giving us a hand."

"At bakit? Inutusan ko ba kayong magdala ng kung anu-ano dito sa bahay ko?"

"Sige wag kang kakain huh!" Pagkasabi noon ni East ay dali-dali na akong lumapit. Sinong makakatanggi sa carbs?

I feel like I'm drooling right now!

"Patay gutom!" dinig kung bulong ni West mula sa likod ko bago ako lagpasan.

"At least hindi ako gagastos kasi talo sa pustahan" Nakangisi kung bara sa kanya bago siya lumingon at tinaas ang gitnang daliri.

"Ano bang meron bakit ang dami niyong dala?" usisa ulit ni Ali.

"Pustahan" kibit balikat na sagot ni South sa katabi.

"And what are you betting for you to spend that much?" kunot noong tanong ni Ali bago sabay-sabay na nagtinginan ang tatlo. "Sasabihin niyo o palalabasin ko kayo dito?" ulit nito ng hindi sumagot ang tatlo.

"Ano-ano lang kasi Ali-" West stuttered.

"Nagpustahan kami kung okay na kayo ni North" pagpapatuloy ni South.

"So pinagpustahan niyo kami? At paano niyo naman nalaman kung talo o panalo kayo?" I asked.

"We called Nari. She told us you slept separately, so it answered who wins," agap ni East.

"And West lose?" tumango sila. "Baliw ka ba? Anong palagay mo sa akin hotel anytime na umalis hindi ulit magcheck in?" asik ni Ali kay West na kakamot-kamot pa sa ulo.

"Sorry Ali, we just missed you having around. For three years North have been lost so as we." Bulong nito habang nakatingin kay Nari. "Your like a sister to us you knew that, but we lost you in just one night."

Nakita ko ang sakit na dumaan sa mga mata niya ang sakit kung saan ako ang dahilan. Ang mga nakaraang ayoko ng balikan pero kailangan dahil iyon lang din ang paraan para kami ay umusad.

Our past were like a bridge that we have to crossed even if were scared to get hurt.

"We lost each other West. But all of you just lost me, but me? I lost everything.. as in everything I have. But its all in the past now, cuz even though we've lost one thing. We still gain something, you have the dreams you want and I have Nari."

Mapait akong napangiti sa sinabi niya. Dahil totoo 'yon kung maraming nawala sa lahat, mas marami ang nawala sa kanya. And I never imagined Alitha leaving alone without the wealth her family had.

I just wanted the best for her. The life that I can never gave if, like her family had. But I never imagined that sacrificing everything that I have just to make her happy won't be enough to proved that im worthy of her.

"Sorry sa ginawa nila," saad ko ng maupo ako sa tabi niya. Inaayos niya ang mga pagkaing dala ng mga baliw kung kaibigan.

Nagkibit balikat siya. "Normal na sa kanila ang magpustahan, matagal ko ng alam 'yon kaya hindi mo kailangang magpaliwanag." Sagot niya bago ako tiningnan saglit at biglang tumayo.

"Does it really hard for you to look at me or stay in one place with me?" Hindi mapigilan ang sarili ko. Ginagawa ko ang lahat para magkaayos kami. Pero parang ang dali-dali sa kanyang iwasan at baliwalain ako.

"Why does it really easy for you to walk on my life again? As if nothing happen, as if years haven't passed for the both of us?" I was taken a back on what she said. "North marami ng nangyari, marami na ang nawala at dumating sa buhay ko. Hindi ako hotel na pwede kang magcheck in at check out kung kailan mo gusto na parang walang nangyari. Nasaktan ako, baka sakaling hindi mo alam 'yon-"

"Nasaktan din ako!"

"Anong karapatan mong masaktan kung ikaw ang nang-iwan? Anong karapatan mong kuwestiyonin ang mga nararamdaman ko 'e ni wala ka nga sa buhay ko ng mga panahong 'yon."

Parang kutsilyong tumatarak sa akin ang bawat salitang binibitawan niya. Bawat sakit kitang-kita ko at ramdam na ramdam ko. Gustohin ko mang msgpaliwanag pero ayoko ng dagdagan pa ang sakit na meron siya ngayon. Baka mas lalo kung kamuhian ang sarili ko.

"Im not questioning your reason's. Pero sana bigyan mo din ako ng pagkakataon na patunayan ang sarili ko sa'yo, Al." Saglit siyang huminto sa paghakbang dahil sa sinabi ko. "Im not here to redeemed myself from hurting you, but im here for the second chance the world giving me."

Pagak siyang natawa na para bang nakakatawa ang sinabi ko. "The moment you walk out on my life, you lost any chance you've had North. Cuz I only take one shot and no coming back."

Parang sumikip bigla ang dibdib ko sa sinabi niya. Bakit ba sobrang tigas niya? Ano bang dinanas niya para maging ganito siya? Hindi ko alam na ganitong sakit ang pinaranas ko ng mawala ako sa buhay niya. Akala ko tama lahat ng desisyong ginawa ko, pero ang makita siya ngayon ng ganito ay gusto kung pagsisihan ang lahat.

I lost words and my mind while looking at her walking away. So I took all the courage I have and grab her back to me.

"Ano ba?"

Isang hila pabalik sa akin ay para ako yelong natutunaw sa apoy na nasa harap ko. Ang mahawakan siya ng ganito kalapit ay parang panaginip. Gaya noong gabing halikan ko siya, pakiramdam ko ay unti-unting nabubuhay ang lahat ng pag-asang meron ako. Pag-asang baka isang araw magiging ayos na kami.

"Tang'na Al, ilang beses kung hiniling mangyari 'to" bulong ko habang nakatingin sa kanya.

"A-ano ba? Bitawan mo ako!" tulak niya sa akin pero halos hindi man lang ako gumalaw sa kinatatayuan ko. Namumungay ang mata kung tinunghay siya na halos hindi makatingin sa akin. Kinuha ko ang ilang hibla ng buhok na kumalat sa mukha niya at inipit sa tenga niya bago yumukod at bumulong. Naramdaman ko pa ang paninigas ng katawan niya dahil sa ginawa ko.

"Im not letting you go Al, even if push me more. Cuz i'll do anything to make you stay even if I have to tie you."

"You can't tie me-"

"I can do anything I want to Al, coz nobody cares." Napasinghap siya hindi dahil sa sinabi ko kundi dahil sa ginawa ko.

I pulled her to myself more as I slowly lick her ears down to her neck.

God, I f*****g missed this girl. I feel like I've tasted the most sinful lips last night and now I've been wanting more.

"f**k, I'm getting crazy just by standing her in front of you, baby..." and before I claimed her lips I saw her close her eyes.

I kissed her like I own her again. As I've been tasting her lips over and over again the more I've been wanting it. I hold the back of her head as I held her on my arms.

Hindi ko na alam kung paano ko siya napasagot sa mga halik na tinutudyo ko lang kanina. Dahil ngayon ay buong puso na siyang tumutugon. Ang dila naming nagiespadahan ay mas lalong nagpapainit sa akin. Ramdam ko na ang unti-unting pagkabuhay ko doon ang unti-unting pagsikip ng shorts ko.

Ilang mura ang pinapakawalan ko bawat baba ng mga labi ko mula sa leeg niya. Para bang dahan-dahan ako nitong dinadala sa mas magandang lugar. At bawat galaw ko ay nagbibigay sa akin ng kakaibang damdamin na nagpapasabik lalo sa uhaw kung mga labi.

Biglang pumitik ang p*********i ki ng humantad sa akin ang dibdib niyang wala ng saplot. Naninigas ang u***g niya na para bang handang-handa na para sa akin at kanina pa ako inaantay. Daig ko pa ang batang uhaw na sinubo 'yon at sinipsip, habang ang kabila kung kamay ay pinaglalaruan naman ang isa.

But before I could make my way down to her stomach someone spoke behind me...

"Papa, what are you doing to Mama? Is she sick? She's been panting..."

"Oh s**t! s**t!" Halos itulak ako ni Ali palayo sa kanya ng marinig ang tanong ng anak namin.

Para akong binuhusan ng malamig na tubig ng marinig ang boses ng anak namin mula sa likod ko. Agad kung tinago sa likod ko si Ali na parang natulala na yata sa nangyayari.

"Your Mama is fine, baby. She's just tired from all the work."

"Are you okay, Mama?" paninigurado niya na sumilip pa sa likod ko. Saktong tapos narin si Ali at nakangiting nilapitan ang anak namin.

"Yes, baby im fine. Sorry if I make you worry. Let's go?" napahinga ako ng malalim ng mukhang naniwala naman siya sa ina.

"Ahhh!" Napahawak ako sa tiyan ko dahil sa suntok na binigay ni Ali bago binalikan si Nari.

Fuck! Pakiramdam ko wala ng makakaturn off sa akin sa babaeng ito. Daig ko pa ang ginagasolinahan kapag naaalala ko ang nangyari kanina. Siguro next time kailangan ko ng ilayo muna si Nari...

Dahil kung alam ko lang na 'yon parin ang kahinaan niya matagal ko na siyang ginapang.

******