"DAMN IT, Lucero, hindi mo siya dapat na dinala rito!" Singhal ni Lucian kay Lucero nang makaalis si Zia, kasama ang alagad ng kanilang ama, na sumundo rito. Tila kulog na umalingawngaw sa apat na sulok ng piitan na kinaroroonan nila ang tinig nito. Kulang na lamang din ay magliyab ang mga mata ng binata nang lingunin ang kapatid.
Kung para sa ibang nilalang, tiyak na panganib ang naghihintay dito sa klase ng tingin na iyon.
Hindi naman natigatig si Lucero sa lakas ng tinig at nagliliyab na mga mata ng kapatid. Walang mababakas na pangingilag, o pagsisisi man lang nang sumagot ito.
"Sinabi ko na sa iyo kanina... kung hindi ko siya dinala rito, si Ama mismo ang tatawagin niya, para kumuha sa kanya. Mas gusto mo ba iyon?" Tila hamon pa nito sa nagpupuyos na kapatid. Umangat ang gilid ng l
