CHAPTER 72

1002 Words

CHAPTER 72 Napaawang ang aking labi nang mayroong nagtanggal ng aking blindfold. Tuluyan ko ng nakita ang buong paligid. Inaasahan ko na nasa lugar ako na marumi, makalat, ‘yong hindi maayos at parang abandonadong lugar na malayo sa mga tao. Kasi ‘yon ang kadalasang nakikita ko sa mga palabas kapag may kidnap na nangyayari. Pero nagkamali ako. Kabaligtaran nun ang nakikita ko sa buong paligid. Punong- puno ng mga mga bulaklak ang paligid. Kahit ang sahig na pinapatungan ng aking paa ngayon ay mayroon ding mga kulay puti na petals ng rosas. Papunta iyon sa direksiyon kung saan tinuturo ka papunta sa napakalaking hugis puso na gawa sa mga dahlia na bulaklak. Sa kaliwa at kanan makikita mo ang mga payat at matataas na mga patungan ng bulaklak at kandila na nagsisilbing ilaw sa madilim na

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD