CHAPTER 8
Nabunutan ako nang tinik nang lumiko na silang dalawa papunta sa bahay namin. Isang taong gulang pa lang ang anak nung isang kapit- bahay namin at sa tuwing wala ako ay sa kanya dumedede ang anak ko.
Maswerte rin ako sa aking mga kapit- bahay na tinutulungan din kami ng pamilya ko. Dahil sa kanila ay medyo napapadali ang buhay namin.
Hinintay kong makaalis ang sasakyan nila bago ako umalis. Baka makita nila na hindi ako pumasok sa loob.
Nang mawala ang sasakyan nila sa aking paningin ay lumipat ang tingin ko sa aking paa. May gumuhit na maliit na ngiti sa aking labi nang makita ko na hindi man lang umabot sa kalahati ang paa ko sa tsinelas na aking suot.
“Ilaw, nandito kana pala. Pinuntahan ko na si Sam- Sam at pinadede sa akin dahil kanina pa iyak nang iyak,” sabi ni Ag
