Hindi alam ni Mira kung gaano na siya katagal na umiiyak. Ayaw man lang tumigil ng kaniyang mga luha. Para itong bukal na hindi natutuyuan at kusang pumapatak ang mga butil nito. Nang bigla siyang makaramdam ng pagkirot sa kaniyang tiyan.
"I'm sorry, anak at nagpapadala ako sa aking kahinaan. Don't worry at ito na ang huling pag-iyak ko para sa pamilya Del Gallego lalong-lalo na sa'yong ama dahil simula ngayon ay dugong Gomez lamang ang nananalaytay sa'yo. Hindi man ito ang pinapangarap kong pamilya para sa'yo pero wala na akong magagawa. He's not worth to be your father," aniya habang hinahaplos ang kaniyang tiyan.
Pilit niyang pinapakalma ang sarili sa takot na baka kung may anong masamang mangyari sa kaniyang anak. Kumuha siya ng tubig at uminom. Mabuti na lamang at dinalhan siya n
