Chapter 52
Danica
Mula ng dumating ako sa amin ay itinuon ko ang sarili ko sa pagtulong kay Itay sa sakahan para makalimutan ko ang lungkot na bumabalot sa damdamin ko. Pakiramdam ko ay masama akong ina, asawa at anak. Hindi ako makatulog ng maayos at kung ano-ano ang mga naiisip oo. Kaya, kailangan kong libangin ang sarili ko kaysa kung ano ang maisip kung gawin.
Subrang na miss ko na ang anak ko ngunit hindi ako nagpapahalata. Kahit madilim na ay hindi ako maawat-awat nila Itay at Inang sa pagtanim ng palay. Kahit na malakas ang ulan ay hindi ko alintana iyon. Gusto ko mapagod para makatulog ako kaagad.
Kinabukasan araw ng linggo ay hindi na ako pinayagan nila Inang at Itay sa pagtanim ng palay.
''Tay, Inang, ano naman ang gagawin ko rito kung hindi niyo ako papayagan tumulong sa pa
