6
1491 Words
Mga halik ang nagpabukas sa mga mata ni Aurora. Hindi niya maalala kung ano ang nangyari, ngunit ang napagtanto niya na lang ay nakahiga na siya sa sarili niyang kama habang may isang malaki at matipunong bulto ang nakaibabaw sa kanya at pinupupog ng halik ang kanyang mga labi.
Nang mag-angat ito ng tingin ay napansin niyang namumugto ang mga mata nito. Ang ukit ng mukha ng lalaki, ang hubog ng mga labi nito pati na rin ang katawan nitong para bang nililok mula sa bato…
Panaginip ba ‘to? hindi niya napigilang itanong sa sarili niya.
“Gising ka na, pinakamamahal kong Aurora!” bulalas ng lalaki bago siya nitong muling halikan. Nang marinig niya ang mga salitang iyon ay tila ba may pumitik sa ulo niya. Parang isang babala na huwag niyang pagkatiwalaan ang lalaki. Kaagad niya itong naitulak papalayo bago hinablot ang vase sa bedside table at iniamba iyon sa lalaki.
“Sino ka?”
May halong tuwa at pagkadismaya ang puminta sa mukha nito. Para bang inaasahan na nito na mangyayari ‘yon, labag man sa loob nito. Kalmanteng umupo ang lalaki sa gilid ng kama.
“It doesn't matter. Mas mahalaga na gising ka na.”
Nang tumayo ito bahagyang lumuwag ang pagkakahawak niya sa plorera. Tinalikuran siya nito at akmang lalabas na ng silid, nang tumayo ang dalaga mula sa kama at marahang sumunod dito.
“Aalis ka na?” Kakaiba ang tono ng tinig niya noong mga sandaling iyon. Para bang nangungulila ang katawan niya kung hindi ito malapit sa kanya.
Napangisi ang lalaki bago sumandal sa hamba ng pinto na halos kasingtaas na nito. “Ayaw mo ba akong umalis?”
“May sinabi ba ‘ko?”
Nag-iwas ito ng tingin. Para bang nagpipigil. “Magpahinga ka na. Susunduin kita bukas.”
Napakunot ang kanyang noo. “Katrabaho ba kita?”
Mahina itong nagmura. “Azul, you overdid your magic again…”
“Ano?”
Ngumiti ang lalaki. Umiling. “Wala. Hindi mo ba talaga ako natatandaan? Ako ‘to, si Ralph. Boyfriend mo ‘ko. Dapat pala dinala na kita sa ospital. You hit your head earlier, so I brought you home.”
Mas lalong napakunot ang noo ni Aurora. Siya, may boyfriend?
Parang mas posible pa na maging totoo ang aswang at bampira kaysa sa katotohanan na may nobyo siya.
“Hindi mo natatandaan na boyfriend mo ko?” untag nito. “I'm hurt, my love.”
Natawa siya. Sa kabila ng kakaibang pakiramdam ay naisip niyang baka nga hindi niya lang natatandaan ang lahat. “Tinatarantando mo ba ko? Mas imposibleng—”
Lalong napalabi ang lalaki. “Anong imposible sa pagkakaro’n mo ng boyfriend? Basta, boyfriend mo ‘ko.”
May kung anong irita ang nabuhay sa kanya. “Oo na, oo na! Boyfriend na kita. Lumabas ka muna at magbibihis ako.”
Ngunit nang lumapat ang mga kamay niya sa dibdib nito ay para siyang bumangga sa bato. Marahan nitong hinawakan ang kamay niya, bago ito dinala papalapit sa mga labi nito.
“Parang hindi ka pa rin kumbinsido.”
“Kumbinsido na ‘ko. Lumabas ka muna,” naiilang na sagot niya.
Ngumisi si Ralph. Hinila siya papalapit. “Ayoko.”
Nagtama ang kanilang mga mata. At ang bumungad kay Aurora ay isang pares ng mga matang parang madilim na kulay ng asul. Habang pinagmamasdan niya ang mga iyon ay tila ba may puwersang humahatak sa kanya…
Hindi niya na napigilan ang kanyang sarili. Hinila niya si Ralph sa batok at nagtanim ng malalim na halik sa labi nito. ‘Yong tipo ng halik na tila ba uhaw na uhaw. Sa edad niyang treinta, ‘ni minsan ay hindi niya naranasan man lang na mahalikan, o humalik. Ang tanging karanasan niya sa romansa ay sa libro.
Ngunit kay Ralph, parang normal lang ang lahat. Para bang palagi na nila iyong ginagawa. Tinugon nito ang kibot ng kanyang mga labi, at hinigitan pa. Niyakap siya nito nang mahigpit na para bang takot itong kahit na anong oras ay makakawala siya. Mayamaya ay bumaba ang mga kamay nito para ipulupot ang kanyang mga binti sa beywang nito.
Saglit siyang humiwalay nang maramdaman ang matigas at mahabang bagay sa pagitan ng mga hita nito. “Saglit…”
Natawa si Ralph. Para bang nabasa ang isip niya. “Huwag kang mag-alala, magiging maingat ako. You know I don't want to hurt you.”
Sandaling kumalma ang puso niya nang marinig iyon. Ngunit muling bumalik ang tambol sa kanyang dibdib nang maramdaman niya ang paglapat ng kanyang likod sa malambot na kama, habang marahang inaalis ni Ralph ang necktie nito. Sa malamlam na ilaw ay para bang sculpture ang lalaki na nagkatawang tao.
Nobyo ba niya talaga ito? Hindi niya mapigilang itanong sa sarili niya. Bakit sa dinami-rami ng babae na higit na mas maganda, siya pa ang napili nito?
“Anong iniisip mo?” lambing nito sa kanya habang pumapaibabaw. “Focus on me, love…”
Tinugon niya ang halik nito. Sa isang mabilis na galaw ay nabuksan na nito ang mga butones ng suot niyang uniporme sa trabaho. Kasunod nitong natanggal ay ang scarf sa leeg niya.
Mahinang napaungol si Aurora nang kagatin nito ang ibaba ng kanyang labi. Ngumisi ito bago iyon hinalikan muli. Mahinang nagmura si Ralph.
“Ang tagal kong hinintay ang araw na makikilala kita,” bulong nito sa tainga niya sa pagitan ng mga halik.
Hindi man lang siya nito pinagbigyan na magsalita. Dahil habang abala ang labi nito sa paghalik, abala rin ang kamay nito sa paghawak sa kanyang dibdib. Para siyang mababaliw habang hinahayaan ang lalaki sa nais nitong gawin sa katawan niya.
Hindi siya ganito noon. Lubos ang pag-iwas niya sa lalaki. Pero kay Ralph…
Para siyang naengkanto. Biglang nalusaw ang matataas na bakod na itinayo niya sa paligif ng puso niya. Na para bang hinihintay niya lang itong dumating at hamakin lahat, patuluyin niya lang.
Pero bakit gano’n? Wala siyang maalala…
Kumalat ang init sa katawan ni Aurora nang dalhin ng lalaki ang mga labi nito patungo sa kanyang mga rurok. Ngunit hindi doon natapos ang ginagawa ng lalaki. Bumaba pa nang bumaba ang mga labi nito… hanggang sa ililis ni Ralph ang kanyang suot na palda.
Malalim ang paghinga nito bago ipinantay ang mukha sa kanya. “Do you trust me?”
Naramdaman niya ang mainit na daliri ng lalaki sa kanyang lagusan. Pinaglaruan n’yon ang kanyang hiwa. Kagat-labing tumango ang dalaga bago yumakap sa leeg ni Ralph.
“Good girl,” bulong nito bago siya hinalikan sa pisngi. Mas bumilis ang paggalaw ng daliri nito. Mas naging masinsin. Halos hindi na siya makahinga at hindi niya mapigilan na igalaw ang kanyang balakang.
Rumerehistro sa isipan ni Aurora ang mga eksenang nababasa niya sa libro. Minsan ay sinusubukan niyang paligayahin ang sarili habang nagbabasa, ngunit sadya palang iba ang dalang init at sarap kung may kasama.
Napaungol siya sa tainga ni Ralph nang maramdaman niya ang dahan-dahang pagpasok ng kung anong matigas na bagay sa loob ng kanyang ari. Natakpan ni Aurora ang kanyang bibig, tila ba hindi makapaniwala na kaya niyang lumikha ng ganoong klase ng ingay. Bahagya siyang nakaramdam ng kirot na kaagad namang nawala nang hagkan siya ng nobyo sa labi.
“Sumigaw ka at umungol ka kung gusto mo,” bulong nito sa tainga niya. “‘Wag kang mag-alala, ako lang ang makakarinig sa ‘yo.”
Binuhat siya nito habang magkakonekta pa rin ang kanilang mga katawan. Dinala siya ng lalaki sa may bintana, at sa bawat hakbang nito ay ramdam niya ang bahagyang pagkibot nito sa loob niya. Humigpit ang yakap niya kay Ralph nang isandal siya nito sa malaking Capiz na bintana. Grills lang at mga halamang nakapaso ang naghihiwalay sa kanya at sa labas kung saan maaaring mayroong makakita.
“Teka…”
“Trust me, my love,” bulong nito sa tainga ng dalaga bago dahan-dahang umulos. Kaagad na nablanko ang isipan ni Aurora. Hinanap ng kanyang kamay ang dulo ng bintana at mahigpit na kumapit doon, habang ang isa niya pang kamay ay mariing yumayakap sa katawan nito.
Alam niyang maririnig sila ng mga kapitbahay. Ngunit parang nang-aasar pa, dahil mas lalong dumiin at bumilis ang paggalaw ng balakang ni Ralph, habang ang mukha naman nito ay nakasubsob sa dibdib niya. ‘Ni hindi niya malaman kung uunahin niya ang umungol, o ang igalaw ang katawan niya kasabay ng ritmo ng lalaki.
At nakakatawa mang isipin, ngunit hindi niya alam na kaya niya pala ‘yong gawin nang hindi na pinag-iisipan pa. Na para bang ikamamatay niya kung hindi niya tutugunin ang pagtawag nito.
“Ralph, malapit na ‘ko,” impit na sabi niya sa pagitan ng pagmura at pag-ungol. Humigpit ang pagkakapulupot ng mga hita niya sa beywang ng lalaki habang lalong bumibilis ang pag-ulos nito.
Nanginig ang katawan niya nang maramdaman ang pagkalat na mainit na likido sa sinapupunan niya, kasabay ng pagdidilim ng kanyang paningin.
- Writer
