CHAPTER 22

4180 Words

MYLA FOUR YEARS AGO… "ILANG beses ko nang sinabing 'wag mo na akong dalhan ng kung ano ano dito sa bahay.." Sabi ko sa kanya nang magdala na naman siya ng mga groceries at gamit sa bahay. "Okay na sakin yung tinulungan mo ako nung gabing yon. Wag mo nang dagdagan ang utang ko sayo." Sa halip na sumagot ay naglakad siya at inilibot ang paningin sa loob ng inuupahan kong maliit na bahay. Panay ang buntong hininga niya. Nakangiwing pinagmamasdan ang maruming sahig na hindi gawa sa tiles at kisame na babagsak na ang mga flywood na nakakabit doon dahil sa sobrang pagkaluma. "Wala ka bang balak lumipat? It's been three months. Bakit ka ba nagtitiis dito? This is so gross.." Napailing nalang ako habang umikot ang mata sa sinabi niya. "Ito lang ang nakayanan ko. Hindi ko afford ang mas maga

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD