PAPASOK na ako sa lobby ng hotel na tinutuluyan namin nang hindi ko sinasadyang may makabanggaan. Bahagya kasing nakayuko ang aking ulo para sana matakpan ang aking mukha na puno na ng mga luha. Napaangat ako ng aking ulo at hindi ko na rin naitago pa ang pagkagulat nang makita si Mr. Amanzano na siyang nabunggo ko. Kasama pa niya si Ate Jacel na mukhang kararating lang.
Agad kong ibinaba nang kaunti ang ulo upang hindi nila mapansin ang mugto kong mata at ang basa kong mga pisngi.
"Bakit ka naiyak, Ms. Santos?" takang tanong sa akin ni Mr. Amanzano na halata ang pag-aalala sa akin at gayon din si Ate Jacel na naghihintay sa sagot ko. Akala ko pa naman hindi nila napansin pero nahalata pa rin nila.
"Ate Jacel!" rinig kong sigaw ng isang babae na galing pa sa likuran ko. At alam kong iyo
