Chapter 61
Venice
-
Sa narinig ay nanlaki ang mga mata ko, hindi ko na nagawang kausapin pa si Trevor upang tanungin kung sino ang tinutukoy niyang bisita. Bagkus ay ako na ang umalam at dali-daling lumabas ng kwarto.
Patakbo akong bumaba ng sala na kamuntikan pa akong madapa, mabuti at nakahawak ako sa railings ng hagdan. Hindi ko na rin pinansin kung magmukha man akong batang yagit na walang ayos.
Hilam ng luha ang dalawang mata ko ngunit hindi ko na iyon pinansin. Sa katotohanang si Leo iyon ay para na akong mababaliw, mabilis din ang pagtibok ng puso ko na ano mang oras ay kakawala na iyon sa dibdib ko.
"Venice," pagtawag sa akin ng isang boses, saka pa ito tumayo sa pagkakaupo niya sa sofa.
Abot-langit ang ngiti nito habang hinihintay akong makalapit, siya namang pagpawi ng ngi
