Chapter 29

1194 Words

I once heard that if you fear losing people most of the time, they perhaps already left. May law of attraction na kapag malakas ka sa ganoon, baka maattract mo ang lahat at mangyari ang iniisip mo... kahit hindi mo gusto. Puwede ngang may mawala sa iyo at kahit ano’ng gawin mo, hindi mo na iyon maibabalik pa. Living in the moment would be hard when there were so much future to fear. Paano kung okay naman, pero paano kung hindi pala? Paano kung ganito ang ginawa ko, magiging ganiyan pa rin ba ang outcome? Lahat may kabaligtaran. Unpredictable kumbaga. Ilang beses ko nang iniikot ang aking daliri sa aking sentido dahil sa kaiisip. Pagkatapos ng pitong araw na bakasyon, siyempre, umuwi na ako sa Pilipinas nang mag-isa. Kailangan ko na ulit pumasok at magsunog ng kilay. Pinilit kong ngumi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD