CHAPTER 9

3103 Words
CHELLERINE "Hindi ako uuwi" he is so persistent. Even though I told him for how many times that I can't go with him. I need to prepare myself to my parents. I need them to be in tandem with me. That's my priority, why I need to go those two Liores units is to make them teach me various things. "Saan ka uuwi?" Kapag ba sinabi ko sa kaniya. Anong gagawin niya? I'm hoping he won't do something lousy things. "Uhm. My Aunt" kung mahilig siyang mangilatis mahahalata niya ako. But I am expecting he is not. And just behave until he got home by only himself. I also want him to take a rest. He can't perform his task, and those many pile of sheets of he remain tired and dull. I did not let him do his work yet we go outdoor and do walk from not that far but fresh air I am sure we could enjoy and treat it even as a furtive time yet a rest for a while too. "Ihahatid kita" ang kulit niya. Hindi ako nagsisising tinulungan ko pa siya at tinakas para lang mailabas siya pero nagsisisi akong sinabi ko kung saan ako tumutuloy. Hindi ako naging aware nang mabanggit niya iyon. Suddenly the panic in my wholeness eat me. I don't know how to create meaningful and cogent alibi just to go to Liores by my self only. Pero kung nasa labas na sila Styno ay hindi pa rin ako sigurado kung ano ang gagawin niya. Despite he is becoming clingy but I insist to let because he still have his fever. Sinat na lang pero kung makadikit ayaw umalis sa tabi ko. I need to get rid of his around. I need to make a way to go and escape from his hand. It is so risky just to think how I am making a plan in my mind repeatedly. Tornly wag my heard. I seriously thinking but my thoughts are block. Anong nangyari? "May pupuntahan pa ako" hindi rin ako nakapasok sa mga klase nitong hapon. Ewan na lang kung sina Yish ba ay nakapasok. Hihiramin ko na muna ang notes nila kung sakali man na nakapasok sila. I turn my head into left side where I can reach and heard those eavesdrop makes me wants to hear them out. Parang ako pa mismo ang huminto at hinintay pa ang mga ito. Papalapit ng papalapit ang boses ng mga ito. Parang padaan sila dito. Maiiingay, at walang makakaisip na kaunti lang sila. I am sure they are with Jiara. "I'm still going to accompany you" I am not his property to treat me out like this. "I need to go, Kailer. Magpahinga ka, kapag nakita kong maga ang mga mata mo lagot ka sa akin" tumakbo ako papalayo sa kaniya. I wish they did not caught me. I saw Roy and one of his underlings peeking upon us. Kung kanina pa sila dito, malamang may alam na sila. At wala pa rin akong pakialam sa kanila. Unless they made my whole day be ruined. I can depart them in my way. I can serve them to be out off here and find other person they suddenly can be fooled off. I smirk as I saw their back turn around and walk simply. Kung titignan ay parang napadaan lang sila at hindi rin kataka-taka na may narinig at nakita sila. I will solve this but for awhile I need to get out from here. Binabagabag ako ng pangamba, baka dito ako atakihin kung makita ko man ang isa kina Hievi ay sa kaniya na ako magpapatulong. "Blast, this Vast space are too exact as I can try to wait for them here" kinuha ko ang phone ko sa bag at binuksan ito. Kailer cannot reach me from here. He don't have my number and I am sure he will mess after he'll get my number. I saw one missed call coming from Yish. From Yish: Pupunta kaming South. We heard that there are some having a competition and that Roy will be in. I know. Pero bakit nandito pa ang mga iyon. Dapat ay naroon na sila, naghahanda. Hindi ako pupunta, kailangan kong hintayin ang dalawa dito. I texted to both of them I will wait them from here to our university but in its exit. Sa kabilang exit ako naghintay dahil sa harao dadaan si Kailer at baka makasalubong ko sina Jiara. Mas maganda kung makakasalubong ko sila kesa ang makita kaming magkasama ni Kailer. I will evade this until I can. Myself won't stop hunting me beyond while I'm holding this scene. I am in and I was just involved but I let myself to be in. Kasalanan ko rin. To Yish: If you see Kailer. Can you look after him? Hindi niya alam kung bakit ko iyong pinapagawa sa kaniya. Nakita ko si Roy at imposibleng hindi niya gamitin si Kailer laban sa amin. First step will be invisible but too well assured that we can overcome this without anybody will engage. Beneath the dim of the sunlight I can recognized what the premises appearance is. It's not that dull but due to the lights surrounding it makes an enough light to see and to walk at the side by oneself. "Kanina ka-" "Oo, kanina pa ako" kaagad na binuksan ni Styno ang pintuan sa passenger seat na kaagad ko namang ipinasok ang katawan ko. I felt relieve when I got in and refreshen by the air blowing out from the air conditioner. Napapikit na lang ako dahil gusto kong munang magpahinga. Wala si Kailer, pero naiisip ko kung paano siya naka-uwi. Kung isasama ko naman ito ay baka mahuli lang kami. He can go to the apartment by himself. Kailangan lang niyang makapag-pahinga pagkarating niya. Indulges his self from drowning to his bed will be the best way for him to reach the good health. "Don't talk, I'm tired" he'll ask, he'll give me a pile of question like interrogating culprit at the police station. Under the thoughts of always making me feel guilty for not giving Kailer any notes what will he do and not to do as he totally at the apartment. "Puwede mo ba akong ihatid sa apartment?" pagod kong sabi habang nakapikit pa rin. Nagpaalam ako sa kanila na dito na muna ako. I need to check Kailer. Baka kung ano na ang pinanggagawa nito. Alam niya naman kung paano magluto, makakapaghilamos naman siya ng sarili niya. He can pull the shirt on by only his self. Pero bakit kailangan pa ng katawan kong dumito at tingnan kung ano ang kalagayan niya. Although, I still can't find a chance to ask when will that happened? Bakit pa siya pumasok gayong hindi maganda ang nararamdaman nito. "Text us, when you have concern" marahan akong tumango at itinaas ang kaliwang kamay upang maging senyales na aalis na ako. Humakbang ako papunta sa apartment, hindi ko alam kung alam ni Jiara ang lugar na ito. Its possible that Kailer might bring Jiara here to take care of him. Its possible that he doesn't need me anymore while Jiara is there or even not. Dahil hindi na ganoon kalala ang lagnat at init nito nang huli ko itong hinawakan upang i-check kung okay at maganda na ba ang pakiramdam niya. Bitbit ang paper bag mula sa aking mga braso habang nakayakap rito at nagpatuloy ako sa paglalakad. May mga kasamahan rin kaming mga estudyante pero hindi namin sila kapareho na pumapasok sa paaralan. They are from other school. Hindi ko sila kilala pero minsan ko rin silang makasalubong at nginingitian naman nila ako. Hindi ko kinuha ang bag dahil sila na lang ang maghahatid nito sa eskuwelahan. Sinabi ko na iyon sa kanila dahil hindi ko kakayanin na pagsabayin na buhatin ang dalang mga pagkain at ang mabigat na bag ko. I press the password from the password inserting before I successfully entered. Dahan dahan kong inihakbang ang mga binti ko at nagbabakasakaling nakatulog ito. Hindi pa gaanong malalim ang gabi, pero sapat na ang oras para matulog. Tahimik ang loob at ang ibang ilaw ay naka-patay. Iyung nasa sala lang ang naka-sindi at yung nasa kusina. Dumiretso ako sa hapagkainan upang doon na muna ilapag ang dala ko. Kailangan kong makaligo upang makapagpalit na rin ng aking damit. Hindi ko na kailangang pasukin pa ang kaniyang silid upang tignan kung naroon ba siya at nagpapahinga na. Naglakad ako patungo sa aking silid, hindi naman iyon naka-lock. Hindi naman mahilig na pumasok ang lalaking iyon sa silid na hindi sa kaniya. "I'm okay" I heard his voice. May kausap siya, I am sure it was Jiara if I am not mistaken. Ipinagpatuloy ko ang pagpasok at naghanda na muna ng aking isusuot bago ako sumalang sa paliguan. "I'll hang up now" iyon ang huli kong narinig nang makalabas ako ng bathroom. I tied my hair into a messy bun, dahil mainit at walang masyadong hangin na tumatama sa akin. Pumunta ako sa kusina upang tumingin kung ano ang makakain, mayroom naman akong nadalang tsokolate. Iyon na muna ang kakainin ko, hindi naman ako masyadong gutom dahil binili nila ako ng burger, pizza at halo halo kanina. Inilabas ko ang mga tsokolate at inihanda na rin ang tubig sa tabi. May milk rin na nahalo, alam kong kay Zyron ito. Bahala na, hindi niya ito hahanapin. Siya ang naglagay, dapat y hiniwalay niya yung sa kaniya sa akin. "You're eating those unhealthy foods at this night?" akala ko ay magpapahinga siya. Bakit siya nandito at pinapakialaman ang kinakain ko? Ibinaling ko ulit sa pagkain ko ang aking atensiyon at paningin. Kumuha ulit ako ng isang balot at binuksan ito, inilabas ko io mula sa pagkakabalot at marahang kinagat. "I'm going to throw those" I grimly express how my thoughts annoyingly disgust to this sick guy not interrupting me. Kumakain ako at wala na siyang pakialam kung ano man ang kainin ko. Sarili ko ang mag-dedesisyon sa mga kakainin ko. "Lay there, don't move and don't try to go near here" itinuro ko pa ang lamesa at ang kaniyang kinatatayuan. "Talk back again and I'm surely you'll taste my sweetness" niloloko ako ng lalaking ito. I'm giving him a threat and he supposed to be scared and not telling those blunt words. Kumain ako at nhinunguya ang mga ito. Hinayaan ko na siya dahil may sakit siya. Pipilayan ko siya kapag gumaling na siya para hindi na ulit niya ako magambala. F*ck you, Kailer! Inayos ang mga pagkain ko at tinakpan na rin ang tubig na ininom ko. Dala ang mga ito ay naglakad ako, nakakainis lang. Kanina ang ayos niya tapos guguluhin niya ang mga pagkain ko. "Lay your hand on my skin, I'll break your neck" I know I can't make my body move unless my both hands are available and without handling anything. Nakayakap sa akin ang mga dala ko, hindi ako makalagpas sa dinadaanan ko. Kailer wants me to reach my limit. I'll just dodge whatever his plan. I want to retort but my mouth remain behave. Shut yourself f*ck, Kailer! Iniharang niya ang kaniyang mga kamay sa aking dinadaanan. Ang kaniyang katawan ang kaniyang ginawang aking pinto, but how can I go there without this mess made by him? "What do you want?" mahinahon kong tanong. Huminga ako ng malalim, kaniya bamang ibinaba ang kaniyang mga kamay at sinigurado niya munang hindi ako makakaalis. "Let's buy our food" so simple. "Okay, wait for me" pagkain naman ang mga kinakain ko. Hindi ko pa nabubuksan ang iba dahil mga junk foods lang ang laman non. At hindi ko naman lahat na kaainin ngayon ang mga iyon. Baka ipatawag ko sina Hievi para tumulong. Galante siyang nakatayo parang hinihintay ako. Naglakad na ako bitbit pa rin ang mga dala ko. Mamaya ko itutuloy ang pagkain ng mga ito. Bibili lang kami ng pagkain. Kung gutom siya, sana nagsabi siya. I can cook too. Pero hindi yung katulad ng sa kaniya. I only bring my pouch and the jacket. Isinara ko na yung silid at nagtungi kung saan naghihintay si Kailer. "Huwag kang hihiwalay sa akin, mawawala ka" This numb guy are saying me that? What a cute he is! Hindi pa ako nakapunta dito, hindi rin malayong mawala ako. Marami ang mga nagdagsang tao. Mga alas otso na siguro, maingay ang paligid kahit wala namang sumisigaw. "I'm not a bastard, Kailer" I retorted as I also get my own push cart. Paano ako bibili ng mga gusto ko kung nakadikit ako sa kaniya. Hindi naman yata nalalayo ang mga pagkain sa mga gulay na pinipili niya. "Iiwan kita rito" I have no car. I did not bring it with me, nasa kaniya pa iyung susi. Oh, you won't. Sinundan ko lang siya kahit saan hanggang sa section na gusto ko kami napunta. I already been warned. Looking those delicious snacks, its drooling me. Hinila niya ako sa mga prutas at siya na mismo ang naglagay nito sa dala kong cart. Pati ang mga inumin ay siya ang kumuha. Hindi ako lumayo pero siya naman ang gumawa ng lahat. Ang akala ko ay mamimili kami ng mga pagkain. Styno and Zyron are now taking their time through games. Enjoying that moment will be my peace place. Hindi naman sila maingay pero sapat na para malaman nilang ayaw kong maingay. Dinala niya ang mga pinamili niya. Lahat. Nasa likod lang niya ako para hindi na ako nito pagsalitaan pa. I was just amazed by how the absence looks so vivid, kanina ay hindi naman ito ganoon na kakulay. "Tara na" hinintay niya akong makalapit sa kaniya at kinuha ang aking palad. Holding my hands while bounding those paper bags contain many and heavy food, cans and so on are not easy. Helping him is not my choice, it is not also in my options. I can give it but in condition, I need to return back what he took ehile now is not over for him. "I'll wait you at the front of our university, just make it early" I shut the phone down as Styno hang up. I'll be at the first sight who accidentally land my eye to Kailer. I saw his grim eye, tinaasan ko ito ng kilay bago tuluyang sumunod sa kaniya. Kinuha ko ang mga pinamili namin kanina bago pa magpasama si Kailer. His guts are different and not just into like me. Hindi siya makaramdam na ayaw ko sa mga binili niya. I want to bald you! Umupo na ako habang siya ang nag-ayos at inilagay sa mga lalagyan. Should I ask him now? "A-are you now feeling well?" ugh. Just a bit of nervous still engulfing me. I separate my food from his and started to ate them hanggang sa makalahati ko ito. "That's the cased why you're now here, right?" He is but half aren't. Alam talaga niyang hindi ako narito para sa kaniya. I am just checking his health. "Who's are you talking while ago?" we just exchange our question to each other. He is curious about that caller? Pati ba naman iyon pinapakialaman niya. He probably asking who is it to mock and to say cocky, and nasty words. "My husband" I straightly said while avoiding the gaze of him. Its intimidating. Its just I'm flirting with my own words. Gusto ko namang mainis siya. That coquettish idea just pop up in my mind telling me to do this. Pero iyon ang lumabas na salita sa akin. "You're cheating" We're not taking an exam to have him the rights to say that to me. I still can provide my words but not his mood. I want to surrender as I saw his deeply glare directly attacking into mine. Muli kong inilihis ang tingin ko at ibinaling na lang sa mga pagkaing nasa harapan ko. "I am not" Stiff voice afterwards I am trembling due to his presence now too unlock of distance. I just calm myself from caught by him. I am giving him a play. "You are cheating" how can I cheat if I am not into any? That guts of him are abstract and still getting me no clue. Pangalawang beses na niyang inulit iyan, ang sakit na sa tenga. Pero ang matigas nitong boses ang siyang nagptahimik sa akin. Malamya akong ngumuya at dahan dahan na gumagalaw. I am not afraid of him. I am scared that he will do that thing again. "You're cheating, but this time that f*cking husband of yours will be execute in no time, baby" Is he nagging someone just to do whatever is order? I never let him in in my life but as he interfere all of my expected permanency of peacefulness were deprived. "F*ck off, Kailer" Tinignan ko ito ng masama. He think he can deceive me. "Tell me, You're mine" another shot strike on me. I roll my eyes and turn it to my plates. Kakain ako ng hindi na muna siya pinapnsin, I tried to deprived all the quivery not relatively obeying me be go off. Thus, I admit I am afraid when Kailer making an actions in not a time. You are not mine either. We should not take each other like we possessed it. We need to be apart and know where we put ourselves and the situation wafting onto us. "Stop that Kailer" napatayo ako nang kumuha siya ng ilang piraso sa plato ko. That's mine. I thought he hated these junk foods. My snacks? Precisely, his body just continue moving why now he have an access to my skin too close. I want to back off, I want to step backwards, I want to run away from him, I want to not to let him be persistent. But how, when he corner me by his both arm and siege me to not to let go. He is consistent to do his will. Approaching my waist by his arms suddenly bound it and lift me up. He put me on the table beside my foods. I still can see his mouth moving, eating leftover. I sense the scent of the food he had ate. "Cheating is not that important matter" But it is, for me. He is stating the opposite of it. "It's a thing we need to maintain that to prove how we put our trust and the acceptance to oneself, Kailer" He exaggarate his self from that. "No, it is only for the person who truly feel the love, baby" His husky voice lethargy attaching to my neck. "You'll be mark tonight"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD