JANA's POV
Tahimik lang mula kanina pa si Rafael kahit nasa kotse kami at nagba-biyahe pauwi ay hindi na siya kumikibo. Mabuti at nakapag-grocery pa kami at ako na lang ang nagdesisyon ng lahat dahil tahimik lang siya. Ayoko naman tanungin lalo pa't nasa public place kami.
Nasa bahay na kami at dumiretso naman si Rafael sa taas matapos ilagay sa kusina ang lahat ng mga pinamili namin. Inayos ko na muna ang lahat bago ako sumunod sa kanya.
"Raf?" tawag ko sa kanya pero hindi siya umimik kaya napabuntonghininga ako.
"Aawayin na naman kaya ako nito? Baka nagpipigil lang ng galit 'to."
"Gumawa ka nang paraan, Jana, baka kung ano na naman gawin niyan sa'yo."
Kinabahan ako pero naglakas-loob akong lumapit kay Rafael at tumabi sa kanya sa kama.
"Babe? Sorry na. Hindi ko naman alam na na
