PROJECT X: Gabriel Montemayor

"Mahal ayos na lahat," wika ng nakangiting si Beatrice. Treat ito sa kanya ng kasintahan. Nag renta ito ng isang maliit na isla sa bandang dulo na ng Palawan. At dahil birthday niya ay hindi na siya nakatanggi sa hiling na bakasyon ng kanyang nobya. Ilang araw lamang sila doon pero parang walang na itong balak umuwi sa dami ng mga dadalhin. "Yep! nandiyan na mahal na reyna!"masigla namang sagot niya. Isa siyang businessman, sa edad 27 ay masasabing isa na rin siya sa mga matagumpay linyang iyon. Hindi mayaman ang kanyang pamilya ngunit dahil sa sipag at tiyaga ay napagyaman niya maliit na negosyong naiwan ng kanyang mga magulang. Si Beatrice, ang kanyang girlfriend ay nag-iisang anak ng mga Lau. Isa ang pamilya nito sa pinaka mayamang angkan sa bansa. Chinese ang kanyang lolo na may-ari ng pinaka malaking ospital sa bansa. Kasalukuyang nag-aaral ng medisina ang kanyang kasintahan. "Alright Mr. Vilicaria," si Bea habang inilambitin ang mga braso sa leeg ni Martin at kinintalan ng mabilis na halik sa labi. "Mahuhuli na tayo sa flight," bulong pa nito sa kanyang teynga saka bahagyang kinagat iyon na tila nang-aakit. Hinapit niya ng kanyang kanang kamay ang baywang ng dalaga habang bitbit ang maliit na bag sa kaliwang kamay. Hinagkan niya ito ng mariin sa labi na tila nagpaparusa. "Lalo tayong mahuhuli sa ginagawa mo Miss Beatrice Lau," aniyang ngumisi. "Baka sa kuwarto pa ang bagsak natin imbes na Airport," aniyang nanunudyo pa. Humalakhak naman ito na tila tuwang-tuwa sa kanyang biro. Matapos ilagay sa trunk ang dalwang malalaking maleta ay pinaandar na niya ang sasakyan. Abot teynga ang ngiti ng kanina pa excited na si Bea. Diretso sila ng Airport para sa kanilang flight papuntang Palawan, at pagdating sa Puerto Princesa ay naghihintay na sa kanila ang sasakyang maghahatid sa kanila sa isang private resort. Mula doon ay sasakay sila ng inarkilang yate na maghahatid at susundo sa kanila sa islang pupuntahan. Halos apat na oras din ang biyahe mula sa siyudad ng Puerto Princesa hanggang sa resort kung saan sila susunduin ng yate. Naka tulog si Bea habang naka sandig sa kanyang dibdib. Kung hindi lamang niya mahal na mahal ang dalaga ay hindi siya pupunta sa mga ganito kalayong lugar. Sanay naman siyang mag-travel pero para lamang sa negosyo. Pakiramdam niya ay pagsasayang lamang ng oras ang mga travel for leisure. Puwede namang mag-enjoy sa malapit lang, marami rin namang malalapit at magagandang resort sa Maynila. Marahan niyang tinapik ang maliit na mukha ng nahihimbing na kasintahan, "Mahal we're here," aniyang marahang inayos ito sa upo. "Hmm," ungol naman nito saka nagmulat ng mata. Nanlaki bigla ang mga mata nito nang mapansing naroon na sila. Biglang nagmadaling lumabas hawak ang kanyang cellphone at excited na inikot ang mata sa paligid. Sa driveway pa lamang ay tanaw na ang malawak at payapang karagatan , tila batang idinipa ang kamay habang naka tingala sa maaliwalas na kalangitan. Malayang dinama ang marahang dampi ng hangin sa kanyang katawan. Busy namang nakikipag-usap si Martin sa driver at staff ng resort na sumalubong sa kanila. Medyo nagdidilim na noon kaya nagpasya na lamang sila na magpalipas ng gabi sa resort. Pagkatapos kunin ang susi ng kanilang magiging cottage ay sinundan na ni Martin ang nobya na noon ay nasa hardin, naka harap ito sa karagatan kaya't hindi siya nito napansing palapit. "Let's go inside, lumalamig na," marahang sabi niya dito habang naka talikod pa rin sa kanya. Nagulat ito at muntik nang mabitiwan ang hawak na telepono. "Oh! You scared me!" anitong sapo ang dibdib. "Sorry, hindi ko alam na magugulatin ka pala," agad niyang hingi ng tawad sa nobya at kinindatan ito. Ngumiti naman ito at humawak sa kanyang braso habang naglakad papunta sa kanilang cottage. Kahit na may kaliitan ang cottage ay maaliwalas ito, may maliit itong veranda na naka harap sa karagatan kaya presko ang buong silid, malayang pumpasok ang sariwang hangin. Nagpa-hatid na lamang sila ng hapunan nang kapwa maka ramdam ng gutom. Pagkatapos kumain ay napagkasunduan nilang magtampisaw muna sa dalampasigan. Nagsuot ng kulay berdeng two piece bikini si Bea. Lutang na lutang ang kaseksihan nito. Sa taas na 5'4" ay mapagkakamalan na isa itong beauty queen, long legged ika nga. Dahil sa lahing Chinese nito ay natural ang kanyang kaputian. Bumagay ang hanggang balikat at itim na itim nitong buhok sa maliit na mukha ng dalaga. Medyo tsinita pero bagay sa katamtamang tangos ng ilong at maliit at mapupula nitong labi. Nagsuot lamang si Martin ng shotrs. Hindi naman maalis ni Bea ang tingin sa matipinong katawan ng nobyo. Kinindatan niya ito nang makitang nakatitig ito sa kanya. Tila nahihiya namang nagbaba ng tingin ang dalaga. Magka hawak kamay nilang tinungo ang dalampasigan. Masayang naghabulan sa pinong buhangin, nang mapagod ay naglunoy sa maligamgam na tubig dagat. Nang mahuli ni Martin ang nobya ay ikinulong niya ang mukha nito sa kanyang mga palad at seryosong tinitigan. Maliwanag noon ang buwan at hanggang beywang niya ang tubig. Bahagyang naka lutang si Bea dahil di hamak na mas matangkad siya dito. "I love you," bulong niya dito, ngumiti naman ang dalaga at tuluyan nitong tinawid ang pagitan ng kanilang mga labi. Yumakap ito sa kanya dahil bahagyang gumagalaw ang tubig. Matagal na naghinang ang kanilang mga labi. Wala namang ibang tao nang mga oras na iyon dahil sila lamang naman yata ang guest nang panahong iyon. Kapwa humihingal nang maghiwalay ang kanilang mga labi. Ngunit ilang sandali pa ay tila uhaw na muling nag tagpo ang mga ito, ngunit ngayon ay mas mapusok kaysa kanina. Kahit na kapwa nasa tubig ay tila patuloy na tinutupok sila ng nag-iinit na damdamin, nagsimulang gumalaw ang kamay ni Bea, ang dating naka yakap sa leeg ni Martin ay unti-unting bumaba at humaplos sa kanyang dibdib. Dumausdos pa pababa ang kanina lamang humahaplos sa dibdib ng binata. Napa pitlag si Martin nang idikit ni Bea ang ibabang bahagi ng katawan nito sa kanyang harapan, ang kaninang nag-iinit niyang pakiramdam ay tuluyan nang natupok, hindi na niya kayang kontrolin ang sarili lalo na sa naririnig na mahihinang ungol ng dalaga. Humigpit ang yakap niya dito at nagsimula na ring mag likot ang kanyang mga palad. Hinila niya ang maliit na tali sa likod ni Bea at tuluyang tumambad sa kanya ang malulusog nitong dibdib, ikinulong iyon sa kanyang mga palad habang bumababa ang kanyang mga labi sa leeg nito. Bahagya naman itong napasinghap na tila hihintay din nito ang kanyang gagawin. Napahawak ng mahigpit sa kanya ang nobya nang tuluyan siyang yumuko sa dibdib nito at salitang tikman ang mga iyon. Sinakop ng kanyang bibig at tila nanunudyong laru-laruin ng kanyang dila ang maliit na tila holen na nasa tuktok nito. Umungol si Bea sa hindi maipaliwanag na sensasyong hatid nito. Alam ng dalaga na tuluyan na niyang nagising ang damdamin ng kanyang nobyo. Ramdam niya ang kanina pa nag uumigting na pagka lalaki nito. Tuluyan na siyang nagpa-ubaya sa binata, kanina pa siya nahihilo sa nakakakiliting pakiramdam na hatid ng ginagawa nito. Kinuha niya ang palad ng tila nag-aalangan ngunit nag-iinit na nobyo at inilagay sa kanyang maumbok na harapan sa pagitan ng kanyang mga hita. Tila naunawaan naman iyon ng binata, tuluyan niyang hinila ang pagkakatali ng maliit na saplot na iyon, hinanap ng kanyang mga daliri ang pakay, bahagyang nilaro laro iyon. Maya maya pa ay itinaas ni Bea ang kanyang hita at ikinawit sa hita ng nakatayong nobyo. Naka yakap pa rin siya sa leeg nito. Hudyat naman ito sa binata na handa na ang nobya. Itinapat niya ang kanina pa ay handang handa nang simbolo ng kalalakihan, at tuluyang pinasok ang naghihintay na nobya. Napasinghap ito at umungol ng tila may hinahabol. tuluyan nang umangkla ang dalawa nitong hita sa kaya. Unti-unting umindayog ang dalaga na tila sanay na sanay sa ganoong posisyon. Habang magka hinang ang mga labi ay sabay nilang narating ang nais puntahan, sabay na nalasap ang tamis ng pag-iibigan. Buhat ni Martin ang dalaga nang bumalik ng kanilang cottage, nawala na ang mga saplot nito. Tinangay na o lumubog na sa tubig. Nangingiti na lamang sila nang hindi na mahanap ang kanyang saplot. Pagdating nila sa silid ay sabay na silang naligo at doon ay muling pinagsaluhan ang tamis na dulot ng pisikal na pagmamahal. Hanggang hindi mapagod sa lumipas na magdamag. Kinabukasan ay tanghali na silang nagising. Nang lumabas sa munting hardin ng maliit na cottage na iyon ay handa na ang kanilang agahan. "Hmm breakfast, I really need it, naubos energy ko last night," biro ni Martin. Tumawa lamang ang dalaga at nagsimulang kumain. Matapos kumain ay nagpaalam ang dalaga na aayusin lamang ang mga gamit dahil mamaya lamang ay aalis na sila papunta sa isla. Isang oras lamang naman daw ito mula dito kaya may oras pa sila para libutin ang paligid pagdating nila roon. Maya-maya pa sinundo na sila ng maghahatid sa kanila sa isla, nagpakilala itong si Mang Andoy. hindi ito pala-imik, kung ano lamang ang itanong dito ay siya lamang din niyang sasagutin. Nasa 40 minutes na silang naglalayag nang biglang huminto ang makina ng yate. "Kung minamalas ka nga naman," sabi na lamang ni Martin sa sarili. Tanaw na nila ang Maliit na isla kaya hindi na sila gaanong nag-alala. Wala ng magagawa kundi maghintay kung kailan aandar ang yate. Mukha namang walang alam si Mang Andoy sa pagkukumpuni nito, narinig niyang may tinawagan ito kanina, siguro ay mekaniko, Bahagyang nakaramdam ng hilo si Martin kaya nagpasya na manatili muna sa maliit na cabin. Ipinikit niya ang mga mata, dahil siguro sa hilo ay unti-unting bumibigat ang kanyang pakiramdam at kahit labanan niya ang antok ay tuluyan nang nawalan ng ulirat. Mabigat ang talukap at halos walang makita sa liwanag na tumatama sa kanyang mukha. Kakaibang amoy ang tuluyang gumising sa kanyang kamalayan. gusto niyang bumangon ngunit hindi siya makagalaw. hinang hina siya at masakit na masakit ang buo niyang katawan. "What happened?"sigaw ng kanyang isip, ultimo bibig ay hindi niya maibuka. "Bea!" usal ng kanyang isip. Alam niyang may tao sa kanyang paligid ngunit hindi niya magawang tingnan, nauulinigan niya ang mga pag-uusap pero hindi niya maintindihan dahil tila malakas na dagundong lamang ang umaabot sa kanyang pandinig. Maya-maya pa ay bumigat na naman ang kanyang talukap at tuluyan na naman siyang nahulog sa walang hanggang kadiliman.