" Ano kaya pa?! " maangas na tanong ko sa kanila habang hinahabol ko yung hininga ko.
Akala ko kasi madali lang silang patumbahin. Pero tang*na! Inabutan na ako ng gabi ng napatumba ko sila. At mukhang hindi pa yata sumusuko yung iba sa kanila. Nagagawa pa kasing tumayo e.
" Ang lupit niyo din no? " inis na sabi ko.
Ako na ang unang sumugod sa kanila kahit nanghihina na yung katawan ko at nakakaramdam na ng pagod. Nagagawa ko parin silang patumbahin, dahil ayaw kung mamatay sa mga kamay lang nila.
Nanghihina akong napahawak sa motor ko ng wala na silang mga malay na nakahiga sa lupa. At ng nakabawi na ako ng lakas saka ko lang kinuha ang phone at tinawagan ang isa pang taong pinagkakatiwalaan ko.
" Kamusta Carter. " bungad nito pagkasagot ng tawag ko.
" Buhay pa naman. " sabi ko na i
