Chapter 45
Halos isang oras na akong nakatitig sa suot kong singsing at wala pa rin akong maisip na magandang dahilan para isauli ito kay Drake. I don't wanna hurt him, mali ako. Masyado akong nag padalos dalos sa mga desisyon ko at nag padala sa emosyon.
Hindi ako nakapag isip ng maayos kaya ngayon, ako rin ang nahihirapan and I can't blame anyone but myself. It won't happened if it is not because of me, I should learn from my own mistake and I should listen to him. Sinabi kong may tiwala na ulit ako kay Gian pero hindi ko pala iyon na gawa ng takbuhan ko ulit siya at hindi pinakinggan.
Napatayo ako ng wala sa oras ng bumukas ang pinto ng kwarto at nakangiti akong sinalubong ni Drake ng isang halik sa pisngi.
"Kumain ka na ba?"
"A-ah.. Oo, kumain na kami nila Xavvy."
Napatango ito
