Destined (Filipino) COMPLETED

Chapter 8 Surrender

" I love thee to the level of everyday's most quiet need, by the sun and the candle light...I love thee with the breath, smiles, tears of all my life."

                                                                                                                       - Elizabeth Barrett Browning

     "I love you." bulong ko na nakaharap sa pintuan na kanyang nilabasan kani kanina lang. Sari saring emosyon ang nararamdaman ko. Takang taka ako sa kinilos ni Ronn. Nanginginig ang buong katawan ko at pinag papawisan ako."Dey relax." pilit kong pinapalma ang sarili. Kinakailangan kong kumilos to keep my sanity intact.Gulong gulo ako. Dinampot ko lahat ang gamit kong nagkalat sa lababo at siniguro na lahat ay naibalik ko sa aking bag.Lumabas ako ng restroom at tumungo sa elevator. Hindi na ako babalik sa function room. What happened today brought me  a rollercoaster ride of mixed feelings and different emotions. Kailangan kong kumalma. Pagkapasok ko sa  aming hotel room ay binuksan ko agad ang maleta ko at kinuha ang nakatagong gamot na pampakalma. Uminom ako ng kalahati at tumuloy sa banyo. Naligo ako. Walang luhang tumutulo sa aking mga mata. Bakit pa, nariyan lang sa paligid ang mahal ko.Unti unting bumubuti ang pakiramdam ko paglabas ko nga banyo. Nag bihis ako ng  shorts na kulay khaki at puting body hangging blouse. Tinuyo ako ang aking buhok gamit ang blower. Pagkatapos ay nahiga na ako. Nakatingin lang ako sa kisame ng hindi ko alam kung gaano katagal. Wala pa si Doc Jas. Hindi pa siguro tapos ang event sa baba.

     Maya maya'y narinig ko ang aking rinnging tone, may tumatawag sa akin, Napabuntong hininga ako. Si Nicco...wala namang ibang tatawag sa akin kundi siya. Inabot ko ang phone sa aking bag at sinagot ang tawag.

     "Where the hell are you?" ang sabi ng  nasa kabilang linya Hindi ito si Nicco... si.....

     " I am asking you, where the hell are you!" Inis na ulit  niya sa kabilang linya.

     "On my hotel room." kalmado kong sagot.

    " Take the front lift and go the fifth floor. See you in five minutes"Makapangyarihan niyang utos,

     " I can't..." Gusto kong sabihin na uminom ako ng pampakalma.

     " You would not like  what will I do If I am the one who will go there," Banta niya.

     "Okay." Sagot ko. Pinutol na nya ng linya ng ng marinig nya ang gusto niyang marinig.

     Tumayo ako sa kama nag suot na lang ako ng flat shoes, binitbit ko ang telepono ko at ang magnetic key. Hindi man lang ako nag abala na tumingin man lang sa salamin. Lumabas ako at ginawa ang ipinag uutos niya.

      Ting! Tunog ng elevator at bumukas ang pinto. Hindi pa ako nkakalabas ay nakita ko na siya na nag iintay. Mabilis niya akong hinila palabas at halos kaladkarin sa kanyang paghatak. Binuksan nya ang isang pinto at ipinasok ako roon. This must be his hotel room. nagulat na lang ako ng akoy bigla niyang yakapin at hinalikan.     

     Muli na naman akong naestatwa sa pagkabigla. Sinagot ko ang mapaghanap at mapusok nyang mga halik. Ipinulupot ko ang aking mga kamay sa kanyang leeg at bahagya akong lumiyad to give  his arms access  to caress me. Malamig ang kwarto ngunit ramdam ko ang init na nanggagaling sa aming dalawa. Hindi ko napigilan ang mapa ungol sa kanyang bibig ng  maramdaman ko ang kakaibang sensasyon na ginagawa ng kanyang mga kamay sa aking dibdib. Hindi ko namalayan na nakarating na siya doon!

     Tumigil siya sa paghalik at hinubad ang aking hangging blouse. Inihagis nya kung saan.Muli niyang akong hinalikan, ngayon ay mas mariin, mas mapaghanap. Hanggang bumaba ang kanyang mga labi sa aking leeg. naramdaman ko na lang na mas bumaaba na ito. Naghatid ito sa aking ng kakaibang sensasyon. Ang kanyang isang kamay ay bumababa sa aking kaselanan.Maya maya ay ramdam ko ang pagbaba ng aking shorts at pang ibaba. ngunit ang kanyang labi ay hindi umaalis  kasama ng isa pa niyang kamay na minamasahe ang aking dibdib na naghahatid sa akin ng kakaibang sensasyon. Nagpipigil akong umungol kaya kinakagat ko ang aking ibabang labi. "Let it out..." hirap nyang sabi. Maya maya pa may naramdaman akong masakit sa aking ibaba. " Aray,,, bakit ang sakit!" Piit kong hindi mapahiyaw sa nararamdaman ko. Napamulat ako at nakita ko ang kabiglaan na ruhistro sa kanyang mukha. Makaraan ng ilang sandali ay muli niya akong niyakap at pinaghahalikan ang ang aking mukha. " I am sorry... Did I hurt you?" Nag marinig ko iyon ay gumaang ang pakiramdam ko... He is back! Niyakap ko siya ng mahigpit habang ang isang kamay niya ay naka suporta sa isang hita ko. " Go ahead." sabi ko sa kanya. Mukhang iyon lang ang iniintay nya kaya muli ko siyang naramdama na marahang pumapasok sa akin. Tiniis ko ang sakit habang nakaakap sa kanya. Nakamdaman ko siyang tumigil at patuloy akong hinahalikan. Mukang pinapawi nya ang sakit na aking nararamdaman sa pamamagitan ng kanyang mga halik at haplos. Muli siyang gumalaw ng dahan dahan hanggang pabilis ng pabilis.Nawala ang sakit at napalitan ng pakiramdam na hindi ko maipaliwanag. Maya maya pay may kakaiba akong nararamdama na namumuo sa aking kaibuturan...."Ronn...." daing ko. "Go ahead love... feel it. " Ang malambing niyang ungol, " ahhhh.....Ronnn......" Isinubsob niya ang mukha sa aking balikat and then he followed. Ilang sandali hindi niya inalis ang nakasubsob niyang mukha sa liig ko.Hindi siya kumilos ng ilang saglit.

      Pagkaraan ay naramdaman ko na binuhat niya ako  papuntang banyo.  Hinugasan niya ako gamit ang maligamgam na tubig. Tinuyo ako gamit ang puting tuwalya at muling kinarga papuntang kama. Inihiga niya ako sa kama.

     "Rest my love." sabi nya habang kinukumutan ako. Hinihila ako ng antok. Siguro sa pagod at sa ininom kong gamot.

     " Thank you love." Bulong niya habang hinapalos ang aking aking buhok at sentido.

    "Please wake me up later.Try harder. I took something to calm my nerves."  antok na antok kong sabi.

     "What?" He looked worried." What do you took?"  ibinulong ko ang pangalan ng gamot. Napansin ko na umangat siya sa pagkaka dukwang sa akin.

    " How much?"

     "Just half of it."  Bulong ko. 

    "Rest. Babantayan kita." Bulong niya habang akoy uti uting nakalimot.   

     Nagising ako sa naramdaman kiliti sa aking  leeg. Parang mayroon naglalaro at kinakagat kagat. Nararamdaman ko ang isang mainit na hangin na halos ibinubuga sa aking tengga.... gumagalaw un.

     Naalarma ako! Bigla akong napabangon sa aking pagkakahiga!

     "What's wrong love?" Tanong ng isang malabing na boses. Gumuhit ang saya sa aking sistema ng mapag sino ko kung sino ang nagsasalita. Agad ko siyang niyakap ng mahigpit.

     " Hey! miss me already? Mapanudyo nyang sabi. Ipinagpatuloy nya ang kanyang ginagawa na gumising sa akin. Marahan naglalakbay ang kanyang mga kamay sa aking buong katawan... kasunod ang  kanyang mga labi. Muling naulit ang kakaiba at bagong sensasyon na aking naramdaman kanina lamang. Napuno ang bawat sulot ng silid ng amingmahihinang mga daing.

     Ipinahinga nya ang hapo niyang katawan sa ibabaw ko. Dinig na dinig  ko ang mabilis niyang hininga, hanggang sa tuluyan iting maging normal. Maya maya pa ay niyakap niya ako at hinalikan ang tuktok ng aking ulo, hindi lang isa... hindi ko mabilang. Bahagya niya akong hiniwalay sa kanyang katawan. Tumingin sa aking mukha ngumiti.

     "Are you sore? I'm sorry I cant just stop myself." Pabulong niyang sabi sa akin.

    Hindi pa rin ako makapagsalita. Basta naka tingin lang ako sa kanya. Hindi ko maalis ang aking titig sa simpatiko niyang mukha. Animo ay kinakabisa ko ang bawat himaymay noon.  

     Bumitaw siya sa pagkaka yakap sa akin, tumayo siya, nahulog ang kumot na tumatakip sa kanyang katawan pag alis niya ng kama.At walang kahiya hiya siyang naglakad at kinuha ang food cart malapit sa pintuan, Hindi ko inaalis ang tingin ko sa kanyang kahbudan.Ngayon ko lang nakita ang kanyang kahubaran. Parang nililok ng isang esperiyensadong  iskultor. Tambay lang ito sa gym paninigurado ng isip ko. Hindi ko mapigilang humanga. Kung karaniwang anghel na bumaba sa lupa ang discription ko sa kanya, ngayon ay isang Greek god na, tulad ng napapanood ko sa mga pelikula.

     "Enjoying the view  my Des? Nakangiti niyang sabi. Agad akong yumuko. Napakagat ako sa aking labi. Nakaramdam ako ng hiya.

     "I'm very flattered my love. For everything that happened within  this room for the past hours with you here." Makahulugan niyang sabi.

     "Come here, I'll feed you. Hindi ka pa nag dinner." sabay  pagpag nya sa sa bahagi ng  tabi nya kung saan siya umupo, Bigla naman na kulalam ang aking tyan ng maalala iyon.

     Gumalaw ako upang umisod sa tabi nya ng bigla akong napadaing ng maramdaman ko ang kirot at bahagyang pagkahilo.

     " You allright?" Nag aalala nyang sabi.Tumango lamang ako. Nang makalapit na ako sa kanya sa gilid ng kama, may inabot siya sa may paanan. Isinot niya sa akin ang polo na suot nya kanina. Napakunot ang noo ko at napa isip, paano nya natangal un kanina ng hindi ko namamalayan?

      Inalis na niya ang plastic wrap na bumabalot sa pagkain. At naamoy ko ang isang pamilyar na amoy.... hindi ko na kinakailangan pang pumatak ng aking luha sa lungkot dahil naririto sa tabi ko ang taong aking naalala.

     Sinubuan niya ako. Para akong bata na sumusunod lang sa ginagawa niyang pagpapakain at pagpapa inom. Walang salitaan namamagitan sa aming dalawa ngunit ang mga kilos nya ay sapat na upang maramdaman ko na wala pa rin siyang pinagbago. Siya pa rin ang Ronn ko.

     Nag akong kumain. Doon ko pa lang naalala ang oras, mag aala una na pala ng daling araw. kailangan ko ng bumalik sa room ko. 

     "Kailangan ko ng bumalik sa room ko." Paalam ko sa kanya. Hindi siya sumagot basta akoy inakbayan at isinandig ang aking ulo sa kanyang malapad na dibdib. Kinuha nya ang aking kamay at pinaglaruan at hinahalik halikan niya. Paano ako mkaka alis nito. Gusto ko ang kanyang ginagawa at nanghihinayang ako na maputol ang mga sandali na iyon. Maya maya pa ay naramdaman kong  tumigil siya ngunit hawak pa rin ang aking kaliwang  kamay. Napaupo siya ng tuwid at muling ininspeksyon ang aking kamay.

     "f**k! Ano ito?" May bahid pag aala ala ang kanyang tanong. tiningnan nya ang mukha ko.Nagulat ako at napansin pa niya yun. manipis ngunit may kahabaang peklat sa aking palapulsuhan,

     "Napaano ito?" naiinip niyang tanong.

     " I cut it." sabi ko na parang wala lang. Hindi na kasi masakit yun pati ang masakit na alaala nun ay bigla na rin nawala.

     "What!" May halong pag aala ala nyang tanong. Hinndi pa nakuntento at may follow up question pa." When? Why?..."

     Sasagutin ko ba? Nagdadalawang isip kong sagot sa sarili. Sa bandang huli narinig ko na lang ang sarili ko na nag sasalita.

      "I cut it...a day after you left." Narinig ko siyang suminghap.

     "The day I found out na sobra pala kitang nasaktan.That you thought that I am a two timing b***h. and  choose him  over you." Nagtaka ako sa sarili ko dahil wala ng luha pag inaala ala ko ang araw na iyon.