MELTING BARRIERS
#CHAPTER 23
Hindi ko pa man binubuksan ang mga mata ko ay ramdam ko na ang sakit ng ulo ko. I opened my eyes and let my eyes get used to the darkness.
''This isn't my room,'' usal ko saka ako umupo. I turned my head towards the curtains. They were thick at wala man lang akong maaninag na liwanag mula doon.
I dindn't go hysterical like I always read sa pocketbooks sa mga situation na ganito. I was calm at inisip ko kung ano ang nangyari kagabi.
This must be the place of Theo, kung hindi sa kanya ito ibig sabihin hindi siya ‘yong kahalikan ko sa parking kagabi pero I was sure siya ang huli kong kasama kagabi.
I reached for the bed side lamp and switched it on. A dim light slowly becoming bright illuminated the room.
Kwarto nga siguro ito ni Theo kasi black and white e
