CHANTAL POV
Mabilis lumipas ang taon parang kailan làng ng pumunta ako dito sa America upang iwan ang marangyang buhay na mayroon ako para lumayo sa mga taong naging dahilan kung bakit ngayon ay may sugat parin sa dibdib ko pero kahit kailan ay hindi ako nagtanim ng galit sa ama ng anak ko dahil alam kong hindi niya ako ginustong kalimutan. Simula ng umalis ako sa Pilipinas ay Wala na akong naging balita sa dalawa ni Eric at Trixie at kahit sarili kong pamilya ay tiniis kong hindi kumustahin man lang.
Andito ako ngayon sa isang kindergarten school upang sunduin ang napaka gwapo at bibo kong anak na ilang buwan na lang ay mag lilimang taon na, "oh, what happened to my son?" tanong ko ng makita ko itong malungkot at nakasimangot.
Napapatawa na lang ako kapag nakikita ko itong seryoso ang
