Kinabukasan ay maaga akong nagising at sumama kay Thunder sa pangingisda. I owe him my life at ito raw ang gusto niyang kabayaran. Hindi na lang ako nakipagtalo dahil makikinabang din naman ako dito sa isda na huhulihin namin.
Ginawan niya ako ng matulis na sibat at tinuruan kung paano manghuli ng isda at masasabi ko na hindi pala iyon madali. Nakaka-frustrate sa tuwing mabilis na nakakalangoy ang isda bago ko pa lamang sila lapitan. Sa sobrang inis ko pa ay napaupo na lamang ako at wala ng pakialam kahit mabasa ang buong pantalon ko. Lalo akong nainis ng marinig ang malakas na tawa ni Thunder na tila nag-eenjoy dahil naiinis ako.
“You should have seen your face, Ronnie!” tawang-tawa na sabi pa nitoo. Sinamaan ko siya ng tingin saka tumayo at muling nag-abang ng isda na lalapit sa
