Andie Gregorio
Mahigpit ang kapit ko sa bote ng tubig habang nakatingin sa daan kung saan kami nanggaling ni Kiara, alam ko naman na hindi ko na makikita ang pahingahan pero hindi pa rin mawala sa isip ko ang mga nangyari. Oras na ang nakalipas magmula nang makarating sa ako pinagtataguan nina Kiara pero hanggang ngayon ay mainit pa rin ang ulo ko dahil sa nangyari, hindi na umabot sa kalahati ang laman nito na para sana ay pang-depensa ko sakaling may masamang mangyari, hindi naman ako bastang makakaalis sa lugar na ito para lang mapuno ko ulit ang laman dahil bukod sa baka may makasalubong akong ibang hunter ay hindi rin ako papayagan ni Kiara. Nasabi nito sa akin kanina noong tinangka kong tumalikod sa kaniya habang naglalakad kami papunta rito na hindi niya ako basta papakawalan dahil
