Chapter 39

2347 Words

JHE POV KAHIT tila ay may kulang sa akin sa araw-araw na pagbangon ko sa umaga ay hindi ko na lang inisip pa ang bagay na iyon at ipinagsawalang bahala na lamang ang nararamdaman. Medyo nakakapanibago lamang sapagkat walang tumatawag kapag gabi para paduguin ang ilong ko bago kami matulog dahil sa kanyang walang katapusang pag e-english. Wala na rin ang mala-stakler na laging naghihintay sa akin sa labas ng gate. Habang dumadaan ang mga araw na lumilipas ang pag aalala at pangungulila ko sa kanya ay napaltan na rin ng inis at galit. Itinuring ko siyang tunay na kaibigan, ipinakilala ko siya ng maayos sa aking pamilya, pero sa huli ay ginamit nga lamang niya ako. Paano ko nasabi? Isang araw habang naglilinis ako ng aking bag. Nakita ko ang pamplet na ginamit namin noong nagkaroon ng

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD