Pagkaraan ng gabing iyon, hindi agad nakatulog sina Dina at Annilou.
Magkatabi silang nakahiga sa iisang kama—isang bagay na matagal na nilang hindi ginagawa mula nang pumasok sila sa kolehiyo. Patay na ang ilaw, ngunit gising pa rin ang kanilang mga mata, parehong nakatitig sa kisame.
“Sis,” mahinang tawag ni Dina, halos pabulong.
“Hmm?” tugon ni Annilou, hindi lumilingon.
“Naniniwala ka ba… na mangyayari rin sa’tin ’yon?”
Tahimik sandali si Annilou. Hindi agad siya sumagot. Sanay siyang mag-isip muna bago magsalita—
“Ewan,” sa wakas ay sagot niya.
“Pero gusto kong maniwala.”
Napangiti si Dina sa dilim.
“Gusto ko ’yong kwento ni Mommy,” sabi niya. “Na kahit kasal na… may kilig pa rin. Ibig sabihin, hindi lang pala sa umpisa ang pag-ibig.”
“Hindi rin pala sapat na mahal ka,” dugt
