Ilang linggo na ang lumipas mula nang dalawin ni Dianne si Gemma. Unti-unti nang bumabalik ang kulay sa dating maputlang mukha ni Gemma, bagaman nakaupo pa rin siya sa wheelchair. Sa bawat umaga, pinagmamasdan niya ang pagsikat ng araw mula sa bintana ng kanyang silid — ang liwanag na sumisilip sa kurtina ay parang paalala na may pag-asa pa rin. Ngunit sa kabila ng lahat, may bahid pa rin ng lungkot sa kanyang mga mata.
Habang nakatingin siya sa labas, biglang pumasok sa isip niya ang mga pangyayari noon — ang mga sandaling pinili niyang suyuin si DJ, ang panahong inakala niyang kaya niyang agawin ang pag-ibig na para sa iba. Ngayon, habang nakaupo sa harap ng katotohanan, naramdaman niya ang bigat ng kasalanan at ang tamis ng pagtanggap.
Napahinga siya nang malalim.
“Siguro nga… tama s
