Death Urban

Chapter 12: Follow

Hindi na ako naka-angal pa at nagpahatak na lang din ako sa kaniya. Naramdaman kong sumunod naman sa amin si Basil. Wala sa sariling napalingon ako sa kaniya sa likuran ko at natagpuan kong nakatuon ang kaniyang atensyon sa akin. Mabilis akong nag-iwas muli ng tingin sa kaniya dahil ang kaniyang mata ay nanlilisik. Mukhang wala siya sa mood.

Pagkahinto namin ay nagulat ako sa bumungad sa amin. Nasa kusina kami. Nilibot ko ang paningin sa buong paligid. The place looks old and rusty, parang dirty kitchen pero may mga kagamitan naman. Sa harapan namin ay si Laina na nakangiti at minumwestra ang pagkain na nakahanda sa lamesa na pinagdikit lang dahil may hati ito sa gitna.

"Kumain na muna kayo. Pasensya at malapit na rin kami mawalan ng stock, kailangan pa namin ikutin ulit ang bayan para maghanap ng pagkain." malambing ang kaniyang boses at namula ang mga pisngi niya, tila, nahihiya.

Nakakapagtaka lang dahil parang kanina ay handa siyang patayin kami. Ibang-iba ngayon ang trato niya sa amin. Nagulat ako nang biglang maupo ang kapatid ko at nag sandok na siya ng lugaw. Napa-iling na lang ako dahil kumain na nga siya ng tinapay kanina, kakain pa siya ulit.

Napalingon sa akin si Laina, "Kumain ka na rin...ano na nga pangalan niyo?"

"I'm Jade Clevin Brown, but most people call me by my nickname Jax."

Tumango-tango si Laina. "Ikaw?" lumingon siya sa akin.

"My name is Jadee Clarissa Brown, but most people call me Jadey or Jade." ngumiti ako sa kaniya.

"Kayo?" tanong naman ni Jax habang ngumunguya.

Kinurot ko siya sa tagiliran niya dahil hindi na siya narunong mahiya. Napa-aray naman siya at sumimangot sa akin. Natawa si Laina at saktong biglang dumating sa eksena si Basil. Tumabi siya kay Laina at hinarap kami.

"I'm Laina Taylor Johnsons. And his name is Basil Smith. We're half Filipinos and we happened to have a vacation here in the Philippines."

Bumaba ang tingin ko sa kamay ni Laina nang bigla itong pumalupot sa beywang ni Basil. Tumaas naman ang kamay ni Basil at pinatong ito sa balikat ni Laina. Sa hindi malamang rason ay biglang bumagsak ang puso ko habang pinagmamasdan ang posisyon nila. May ideya na ako kung saan patungo ang usapan na ito.

"We're actually engaged with each other." nakangiting anunsyo ni Laina kasabay nito ay hinalikan siya ni Basil sa gilid ng noo niya.

Biglang pumalakpak si Jax at pumito pa siya gamit ang daliri niya.

"Sana all may jowa!" hirit pa niya habang puno pa ang kaniyang bibig ng pagkain.

Ako naman ay dahan-dahan na sumilay ang ngisi sa labi ko. Hindi ko alam kung bakit napipilitan lang ako. Nakipalakpak din ako at tumango-tango ako sa kanila.

"I'm happy for the both of you."

"Thank you." kumislap ang mata ni Laina.

Pinagmasdan ko silang dalawa. They look happy for having each other. Mukhang mas matanda sila sa amin dahil sa kanilang features ng mukha pero hindi naman ata nagkakalayo ang edad namin sa kanila.

Biglang hinangin ang utak ko at hindi ko na alam ang nangyayari sa paligid ko. Para akong estatwa na nakatayo lang at walang emosyon. Hindi ko alam kung anong pakiramdam ito. Nagsasaya ang nasa paligid ko, tanging ako lang ang nakatunganga at malalim ang iniisip.

"Ate?"

Bumalik lang ako sa aking katinuan nang kuhanin ni Jax ang atensyon ko. I didn't notice they were looking all at me. Namula ang mukha ko sa hiya.

"Okay ka lang Jadey? Mukhang masama ang pakiramdam mo." nag-aalalang tanong ni Laina.

Napalunok ako at hindi agad nakasagot sa kaniyang tanong. Sa halip ay nabaling ang atensyon ko kay Basil na nakataas ang kilay. Hindi ko masikmuraan ang kaniyang mukha kaya't nag-iwas ako ng tingin sa kaniya at naupo na sa tabi ni Jax.

Magka-relasyon pala sila. Bakit hindi agad nila sinabi? Nakakagat ako sa ibabang labi ko. Well, hindi naman nila obligadong sabihin sa amin ang kanilang label. Gusto kong sapakin ang sarili ko sa hindi ko malamang rason. Gusto kong umalis sa lugar na 'to, away from those two.

"Kumain ka na, Jadey."

May inabot na mangkok sa akin si Laina na may lamang lugaw. Hindi ko maiwasan na mapatingin dito at lumambot ang puso ko. She may have almost killed us earlier but she's actually nice and caring, maybe the reason why Basil loves her.

Tipid akong ngumiti sa kaniya at tinanggap ko ang pagkain sa kaniya. I need to set aside my foolish thoughts. Nasa end game kami at patuloy parin ang pag-ikot ng mundo kahit ganito kabigat ang nararamdaman ko. Kinuha ko ang kutsara at sinimulan ko nang sumubo.

"Buti nakaka survive kayo? Hindi naman tayo magiging katulad ng mga Melox kapag nakagat nila tayo diba?" tanong ni Jax. Napalingon ako sa kaniya at nanlaki ang mata ko dahil tapos na pala siya kumain. Katimawaan talaga ng isang 'to.

Natawa ng marahan si Laina. "Of course not. They are not zombies. They are shape shifters. There's a difference between them."

Nakahinga ng maluwag ang katabi ko at nagsimula nanaman siyang dumaldal. Ako naman ay tinuon na lang ang atensyon sa pagkain sa harapan ko. Hindi ko na naintindihan ang pinagsasasabi ni Jax dahil lumalabo na ito sa pang dinig ko. Hindi ko namalayan tulala nanaman ako at malalim ang iniisip.

Can we survive this place? May mamamatay kaya sa amin? Hindi ko alam. Mahirap hanapan ng prediction ang kinabukasan. Maaaring isa ako sa pwedeng mawala sa mundong ito. Ang tanong, handa ba ako sa aking kamatayan kung sakali?

"Actually, we're planning to go out later to look for some food. Malapit na tayo maubusan."

Naalerto ako at nabaling ang atensyon ko kay Laina. Ngunit, napunta ang atensyon ko kay Basil nang tumayo siya at lumabas sa may pintuan sa kabilang sulok ng kusina. Kahit wala na siya sa paningin ko ay nakatuon parin ang atensyon ko rito.

"And I want you guys to stay here. Mas safe rito." bilin niya sa amin at tumayo na rin siya.

"What? But we want to help." biglang napatayo si Jax at pinatong niya ang kaniyang kamay sa lamesa.

Huminga ng malalim si Laina, "Don't think of yourselves as burdens. We want you safe here, it's dangerous outside. Yes, you have killed the leader of the Bevils before but what if this time you'll get yourselves killed? It's better to stay safe then sorry." parangal niya kay Jax.

"What if one of you got injured? And the other one can't hold it much longer? Who will be there to help you guys?" sunod-sunod na bato ni Jax ng tanong.

Hinawakan ko ang kaniyang kamay para kumalma siya. I know what he's feeling. Tinulungan kami nila Laina at kinupkop kami. Utang na loob namin sa kanila ang bagay na 'yon kaya't handang tumulong si Jax para maibalik ang kabutihang binigay nila sa amin.

"We can handle ourselves."

Biglang pumasok sa kusina si Basil at nanlaki ang mga mata ko sa mga armas na dala niya. May mga malalaki at maliit na baril. Pinatong niya ito lahat sa lamesa at nagkalat ang mga magazine at bala rito. Binigay niya ang malaki kay Laina at kinasa ito ni Laina habang hindi naaalis ang tingin sa amin.

"We have been doing this for the past years. No one can stand in our way." ngumisi si Laina at sinukbit niya ang SMG na bitbit niya.

Napalingon ako kay Jax sa gilid ko na nakanganga at hindi makakibo. He's speechless because of the guns they are holding. And I know how badly he wants to hold one of them.

"W-where did you get that?" namamanghang tinuro ni Jax ang dalang LMG ni Basil.

"Oh, this? Kinuha lang namin ito sa police station na abandonado na. We need protection to save our butts." paliwanag ni Basil at halos kuminang na ang mga mata ni Jax. Kulang na lang ay lumuhod siya at sambahin sila. Napatampal ako sa noo ko.

"We have to go now. Stay here and don't go anywhere until we come back." seryosong habilin ni Laina at kinuha na niya ang kaniyang jacket na nakapatong sa upuan.

Hindi ko tuloy maiwasan na pagmasdan ang kaniyang biceps. For a girl, her body looks amazing. Halatang sanay na siya sa pasikot-sikot ng lugar na ito dahil malakas ang loob nilang lumabas ulit ni Basil at rumonda sa buong paligid.

Lumingon sa amin si Basil at nagulat ako nang sa akin natuon ang mata niya. Tumaas ang kaniyang kilay, tila, may gusto siyang ipahiwatig. Nauna nang lumabas si Laina at siya na lang ang naiwan. Hindi rin nag tagal ay siya ang unang bumitaw ng tingin at sumunod na sa kaniyang fiance.

Katahimikan ang namayani sa aming paligid. Ayaw mag sink in sa utak ko ang nangyari at ang tinginan na naganap sa amin ni Basil nang biglang sumigaw ang katabi ko.

"We need to help them!" tumayo siya at akmang susunod nang patirin ko siya. Bumagsak siya sa sahig, dumadaing.

"Ano ba?! Ilang beses mo na ako sinasaktan!" sigaw niya.

"Hindi ka ba nakinig sa kanila?" nanlisik ang mata ko sa kaniya. "We need to stay here and wait for them."

Umikot ang mata ni Jax, "I knew you would say that. But think of this ate, what if hindi na sila bumalik? What if may nangyari nang masama sa kanila at nandito lang tayo sitting pretty? Huwag tayo makapampante. Kahit ilang taon na silang nandito, maaari parin silang mapahamak."

Hindi ako agad nakakibo sa paratang ni Jax dahil sa totoo lang ay may punto siya. Kinagat ko ng dila ko at nakipag laban ako ng tingin sa kaniya. Hindi naman siya nagpa tinag.

"Kapag hindi pa sila bumabalik ng isang oras, fine, let's go after them." pagsuko ko.

Dahan-dahan na sumilay ang ngisi sa labi niya at kinindatan niya ako. Inirapan ko naman siya dahil alam niyang hindi ko siya matitiis. Kailangan na lang namin maghintay nang taimtim sa dalawa. Inabangan namin sila sa pintuan. Kung ano-ano na nga ang pinagka-abalahan namin ni Jax para hindi kami ma-bored.

Ngunit, lumipas na ata ang isang oras pero hindi parin sila nakakabalik.

"We need to do something." napatayo na si Jax at balisado na siya.

Nagpabalik-balik na siya ng lakad, ang kamay niya ay nasa kaniyang baba at malalim ang tingin sa sahig. Ako ang nahihilo sa kaniya dahil hindi na siya mapakali. Kulang na lang ay pumarada siya habang ganiyan ang ekspresyon ng mukha niya.

"Jax, they'll be back soon don't worry."

Napamura siya at bigla siyang huminto sa paglalakad. Tumingin siya sa akin, ang kaniyang kilay ay salubong.

"They are our one way ticket to escape from this place and yet there they are fighting for their lives just to bring us food. We need to do something, ate. We can't stay here forever and stay relax while someone is dying out there."