May dumaan na anghel sa pagitan namin dahil hindi ako nakapagsalita. Hindi ko alam kung saan napunta ang dila ko. Ang boses niya ay kontrolado, tila, pinipigilan niyang bulyawan ako. Marahil ay natakot na siya dahil noong sinigawan niya ako ay nagtampo ako at nawalan ng ganang kausapin siya.
Naiintindihan ko ang pinaghuhugutan niya ng inis. Maraming beses nang nauwi sa delikadong senaryo ang buhay namin, lalo na ako.
“I’m sorry kung pabigat kami-” hindi ko natapos ang balak kong sasabihin dahil nilapit niya ang mukha niya at humahaplos sa aking balat ang mainit niyang hininga.
Sa sobrang gulat ay napa-atras ako, ngunit, mas mabilis siya. Pumalupot agad ang matitigas at malaki niyang braso sa likuran ko patungo sa harapan ng tiyan ko. Lihim akong napalunok at hindi ko magawang tumingin
